<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>มัธยมปลาย</title>
	<atom:link href="http://study.eduzones.com/highschool/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://study.eduzones.com/highschool</link>
	<description>ความรู้ การเรียน มัธยมศึกษาตอนปลาย</description>
	<lastBuildDate>Wed, 02 Dec 2009 20:56:16 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.2.1</generator>
		<item>
		<title>สารละลาย</title>
		<link>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%a2/</link>
		<comments>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%a2/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 09:23:03 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor_pom</dc:creator>
				<category><![CDATA[วิทยาศาสตร์]]></category>
		<category><![CDATA[Solution]]></category>
		<category><![CDATA[สารละลาย]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://study.eduzones.com/highschool/?p=334</guid>
		<description><![CDATA[สารละลาย (Solution)  สารละลาย (Solution) คือ สารตั้งแต่ 2 ชนิดขึ้นไปมารวมกัน  ลักษณะเของสารมีลักษณะเป็นเนื้อเดียวกัน สารละลาย   จะประกอบด้วยองค์ประกอบอยู่ 2  องค์ประกอบ คือ  1.  ตัวละลาย  2.  ตัวทำละลาย การที่พิจารณาตัวใดเป็นตัวละลาย หรือ ตัวทำละลาย   พิจาณาโดย 1. สารที่มีปริมาณมากกว่าเป็นตัวทำละลาย 2. สารที่มีสถานะเดียวกันกับสารละลายจะเป็นตัวทำละลาย ตัวอย่างของสารละลาย   เช่น  สารละลายน้ำตาลทราย    น้ำอัดลม    [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>สารละลาย (Solution) </p>
<p>สารละลาย (Solution) คือ สารตั้งแต่ 2 ชนิดขึ้นไปมารวมกัน  ลักษณะเของสารมีลักษณะเป็นเนื้อเดียวกัน<span id="more-334"></span></p>
<p>สารละลาย   จะประกอบด้วยองค์ประกอบอยู่ 2  องค์ประกอบ คือ </p>
<p>1.  ตัวละลาย </p>
<p>2.  ตัวทำละลาย</p>
<p>การที่พิจารณาตัวใดเป็นตัวละลาย หรือ ตัวทำละลาย   พิจาณาโดย</p>
<p>1. สารที่มีปริมาณมากกว่าเป็นตัวทำละลาย<br />
2. สารที่มีสถานะเดียวกันกับสารละลายจะเป็นตัวทำละลาย</p>
<p>ตัวอย่างของสารละลาย   เช่น  สารละลายน้ำตาลทราย    น้ำอัดลม    อากาศ    น้ำเกลือ</p>
<p>หน่วยความเข้มข้นของสารละลาย</p>
<p>1.ร้อยละ</p>
<p>1.1 ร้อยละโดยมวล   (w/w) หมายถึงมวลของตัวละลายต่อมวลของสารละลาย 100 หน่วย มักใช้กับตัวละลายที่เป็นของแข็ง</p>
<p>สูตร                  </p>
<p> 1.2 ร้อยละโดยปริมาตร (v/v)  คือ ปริมาตรของตัวถูกละลายในสารละลายปริมาตร 100 หน่วยปริมาตร  มักใช้กับตัวถูกละลายและ     ตัวทำละลายที่เป็นของเหลว</p>
<p>สูตร</p>
<p>   1.3 ร้อยละโดยมวลต่อปริมาตร (w/v)   คือ  ปริมาณของตัวละลายในปริมาตรของสารละลาย 100 หน่วยปริมาตร</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%a2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>การแบ่งเซลล์</title>
		<link>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b9%88%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%8b%e0%b8%a5%e0%b8%a5%e0%b9%8c/</link>
		<comments>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b9%88%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%8b%e0%b8%a5%e0%b8%a5%e0%b9%8c/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 09:16:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor_pom</dc:creator>
				<category><![CDATA[วิทยาศาสตร์]]></category>
		<category><![CDATA[การแบ่งเซลล์]]></category>
		<category><![CDATA[นิวเคลียส]]></category>
		<category><![CDATA[ไซโทพลาสซึม]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://study.eduzones.com/highschool/?p=330</guid>
		<description><![CDATA[การแบ่งเซลล์ของสิ่งมีชีวิต   สิ่งมีชีวิตต้องมีการแบ่งเซลล์ เพื่อ   1. เพิ่มจำนวนเซลล์เมื่อมีการเจริญเติบโต     2. ทดแทนเซลล์เก่าที่ตายไป    3. เมื่อมีการสร้างเซลล์สืบพันธุ์ การแบ่งเซลล์  ประกอบด้วย 2 ขั้นตอน  คือ   1. การแบ่งนิวเคลียส  (karyokinesis)   2. การแบ่งไซโทพลาสซึม  (cytokinesis) การแบ่งนิวเคลียส  แบ่งออกได้เป็น 2 แบบ  คือ   1.  การแบ่งนิวเคลียสแบบไมโทซิส  [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt;text-align: center"><span style="color: #000000"><span style="font-family: Angsana New"><strong><span style="font-size: 20pt" lang="TH"><img class="aligncenter size-full wp-image-331" src="http://study.eduzones.com/highschool/files/2009/11/118.jpg" alt="1" width="513" height="488" /></span></strong></span></span></h1>
<h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt;text-align: center"><span style="color: #000000"><span style="font-family: Angsana New"><strong><span style="font-size: 20pt" lang="TH">การแบ่งเซลล์ของสิ่งมีชีวิต</span></strong><strong></strong></span></span></h1>
<p><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'"><span style="color: #000000"> </span></span></p>
<h3 style="margin: 0cm 0cm 0pt"><span lang="TH"><span style="text-decoration: underline"><span style="font-size: large;color: #000000;font-family: Angsana New">สิ่งมีชีวิตต้องมีการแบ่งเซลล์ เพื่อ<span id="more-330"></span></span></span></span></h3>
<p><span style="color: #000000"><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'"><span>  1.<span style="font-family: 'Times New Roman'"> </span></span></span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'" lang="TH">เพิ่มจำนวนเซลล์เมื่อมีการเจริญเติบโต   </span></span></p>
<p><span style="color: #000000"><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'" lang="TH">  </span></span><span style="color: #000000"><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'"><span>2.<span style="font-family: 'Times New Roman'"> </span></span></span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'" lang="TH">ทดแทนเซลล์เก่าที่ตายไป</span></span><span style="color: #000000"><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'"><span>  </span></span></span><span style="color: #000000"><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'"><span>  3. </span></span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'" lang="TH">เมื่อมีการสร้างเซลล์สืบพันธุ์</span></span></p>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt"><span style="text-decoration: underline"><span style="font-size: large"><span style="color: #000000"><span style="font-family: Angsana New"><span lang="TH">การแบ่งเซลล์<span>  </span>ประกอบด้วย </span>2 <span lang="TH">ขั้นตอน<span>  </span>คือ</span></span></span></span></span></h2>
<p><span style="color: #000000"><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'"><span>  1.<span style="font-family: 'Times New Roman'"> </span></span></span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'" lang="TH">การแบ่งนิวเคลียส<span>  </span></span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'">(karyokinesis)</span></span></p>
<p><span style="color: #000000"><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'">  </span></span><span style="color: #000000"><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'"><span>2.<span style="font-family: 'Times New Roman'"> </span></span></span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'" lang="TH">การแบ่งไซโทพลาสซึม</span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'"><span>  </span>(cytokinesis)</span></span></p>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt"><span style="text-decoration: underline"><span style="font-size: large"><span style="color: #000000"><span style="font-family: Angsana New"><span lang="TH">การแบ่งนิวเคลียส<span>  </span>แบ่งออกได้เป็น </span>2 <span lang="TH">แบบ<span>  </span>คือ</span></span></span></span></span></h2>
<p><span style="color: #000000"><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'"><span>  1.<span style="font-family: 'Times New Roman'">  </span></span></span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'" lang="TH">การแบ่งนิวเคลียสแบบไมโทซิส<span>  </span></span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'">(mitosis)</span></span></p>
<p><span style="color: #000000"><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'">  </span></span><span style="color: #000000"><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'"><span>2.<span style="font-family: 'Times New Roman'">  </span></span></span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'" lang="TH">การแบ่งนิวเคลียสแบบไมโอซิส<span>  </span></span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New'">(meiosis)</span></span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b9%88%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%8b%e0%b8%a5%e0%b8%a5%e0%b9%8c/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>การเคลื่อนที่แบบหมุน</title>
		<link>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a5%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b8%e0%b8%99/</link>
		<comments>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a5%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b8%e0%b8%99/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 09:11:19 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor_pom</dc:creator>
				<category><![CDATA[วิทยาศาสตร์]]></category>
		<category><![CDATA[การเคลื่อนที่แบบหมุน]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://study.eduzones.com/highschool/?p=327</guid>
		<description><![CDATA[การเคลื่อนที่แบบหมุนของลูกข่างม้ง                  ต้องการพลิกฟื้นภูมิปัญญาพื้นบ้านเกี่ยวกับการสร้างและ การเล่น  ลูกข่างม้ง  ด้วยการร่วมกัน ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อเวลาในการหมุนของลูกข่าง โดยใช้ระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์ เพื่อสร้างลูกข่างที่จะสามารถหมุน ได้นานที่สุดเข้าร่วมการแข่งขันในเทศกาลปีใหม่ม้ง  และยังจะส่งผลให้ผู้ที่ศึกษามองเห็นความสำคัญของสิ่งใกล้ตัว  สนุกกับการเรียนรู้ เกิดความภาคภูมิใจที่สามารถนำความรู้ไปอธิบายปรากฏการณ์หรือสิ่งที่พบเห็นในชีวิตประจำวัน ได้ สร้างและเกิดองค์ความรู้ได้ด้วยตนเอง  เกิดความรัก  ความภาคภูมิใจ      ในท้องถิ่นของตนเองและร่วมสืบสาน ภูมิปัญญาพื้นบ้านให้คงอยู่ตลอดไป                 พิจารณา การหมุนของลูกข่างม้งเป็นการเคลื่อนที่แบบหมุนรอบแกนคงที่ ซึ่งการหมุนของลูกข่างม้งจะมีการหมุนที่แตกต่างจากลูกข่างของทางภาคกลางหรือลูกข่างโว้เพราะลูกข่างม้ง ไม่มีการส่ายควง ขณะหมุน แต่จะส่ายควงเล็กน้อยขณะที่ใกล้จะหยุดหมุนเท่านั้น   ตามหลักการของการเคลื่อนที่แบบหมุน ปริมาณที่ต้านการหมุน เรียก  โมเมนต์ความเฉื่อย [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>การเคลื่อนที่แบบหมุนของลูกข่างม้ง</p>
<p><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New','serif'" lang="TH"><span style="color: #000000">                 ต้องการพลิกฟื้นภูมิปัญญาพื้นบ้านเกี่ยวกับการสร้างและ การเล่น<span>  </span>ลูกข่างม้ง<span>  </span>ด้วยการร่วมกัน ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อเวลาในการหมุนของลูกข่าง <span id="more-327"></span>โดยใช้ระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์ เพื่อสร้างลูกข่างที่จะสามารถหมุน ได้นานที่สุดเข้าร่วมการแข่งขันในเทศกาลปีใหม่ม้ง<span>  </span>และยังจะส่งผลให้ผู้ที่ศึกษามองเห็นความสำคัญของสิ่งใกล้ตัว<span>  </span>สนุกกับการเรียนรู้ เกิดความภาคภูมิใจที่สามารถนำความรู้ไปอธิบายปรากฏการณ์หรือสิ่งที่พบเห็นในชีวิตประจำวัน ได้ สร้างและเกิดองค์ความรู้ได้ด้วยตนเอง<span>  </span>เกิดความรัก<span>  </span>ความภาคภูมิใจ<span>      </span>ในท้องถิ่นของตนเองและร่วมสืบสาน ภูมิปัญญาพื้นบ้านให้คงอยู่ตลอดไป</span></span></p>
<p><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New','serif'" lang="TH"><span style="color: #000000">               <span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New','serif'" lang="TH"><span> </span>พิจารณา การหมุนของลูกข่างม้งเป็นการเคลื่อนที่แบบหมุนรอบแกนคงที่ ซึ่งการหมุนของลูกข่างม้งจะมีการหมุนที่แตกต่างจากลูกข่างของทางภาคกลางหรือลูกข่างโว้เพราะลูกข่างม้ง ไม่มีการส่ายควง ขณะหมุน แต่จะส่ายควงเล็กน้อยขณะที่ใกล้จะหยุดหมุนเท่านั้น</span><span style="font-size: 16pt;font-family: 'Angsana New','serif'" lang="TH"><span>   </span>ตามหลักการของการเคลื่อนที่แบบหมุน ปริมาณที่ต้านการหมุน เรียก<span>  </span>โมเมนต์ความเฉื่อย ซึ่งโมเมนต์ความเฉื่อยขึ้นอยู่กับมวล และการกระจายมวล </span></span></span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a5%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b8%e0%b8%99/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>เครื่องกลอย่างง่าย</title>
		<link>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%87%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%a2/</link>
		<comments>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%87%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%a2/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 09:08:36 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor_pom</dc:creator>
				<category><![CDATA[วิทยาศาสตร์]]></category>
		<category><![CDATA[lever]]></category>
		<category><![CDATA[modify forces]]></category>
		<category><![CDATA[Pulley]]></category>
		<category><![CDATA[trackle block]]></category>
		<category><![CDATA[ชะแลง]]></category>
		<category><![CDATA[รอก]]></category>
		<category><![CDATA[รอกขนาดใหญ่]]></category>
		<category><![CDATA[สร้างพลังงาน]]></category>
		<category><![CDATA[เครื่องกล]]></category>
		<category><![CDATA[เครื่องกลอย่างง่าย]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://study.eduzones.com/highschool/?p=324</guid>
		<description><![CDATA[เครื่องจักรกลอย่างง่าย ( Simple Machines)     เครื่องมือพื้นฐานบางชนิดใช้สำหรัีบสร้างพลังงาน  (modify forces)   ซึ่งหมายถึงเครื่องมืออย่างง่าย   เครื่องมือง่ายๆ  เช่นนี้อาจจะเพิ่มหรือลดแรง  ซึ่งใช้สำหรับเปลี่ยนทิศทางหรือหันเหไปในที่ซึ่งเครื่องจักรทำงาน  ตามธรรมดาเครื่องมืออย่างง่ายถูกจัดเป็นเครื่องมือในกลุ่มเดียวกัน  เช่น ชะแลง  (lever )   รอก (Pulley)   รอกขนาดใหญ่  (trackle block)   และกว้าน (  the  windlass )   ซึ่งทำงานเพื่อสนับสนุนในจุดจุดเดียว  รวมถึงพื้นที่ลาดเอียง  ( incline [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p align="center"><span style="color: #ff0000">เครื่องจักรกลอย่างง่าย ( Simple Machines)</span></p>
<p>    เครื่องมือพื้นฐานบางชนิดใช้สำหรัีบสร้างพลังงาน  (modify forces)   ซึ่งหมายถึงเครื่องมืออย่างง่าย   เครื่องมือง่ายๆ  เช่นนี้อาจจะเพิ่มหรือลดแรง  ซึ่งใช้สำหรับเปลี่ยนทิศทางหรือหันเหไปในที่ซึ่งเครื่องจักรทำงาน <span id="more-324"></span> ตามธรรมดาเครื่องมืออย่างง่ายถูกจัดเป็นเครื่องมือในกลุ่มเดียวกัน  เช่น ชะแลง  (lever )   รอก (Pulley)   รอกขนาดใหญ่  (trackle block)   และกว้าน (  the  windlass )   ซึ่งทำงานเพื่อสนับสนุนในจุดจุดเดียว  รวมถึงพื้นที่ลาดเอียง  ( incline plane)   ตะปูควง  (screw )   และลิ่มหรือเหล็กงัด  ( wedge)   ซึ่งทำงานผ่านการสัมผัสบนผิวหน้าทั้งหมด   บางครั้งเฟือง (  toothed  wheel )   และเกียร์ธรรมดา  ( simple gear)   ก็ถูกรวมด้วยอยู่ในกลุ่มนี้</p>
<p>คานงัด (LEVERS)</p>
<p>    คานงัดใช้สำหรับเพิ่มหรือลดแรงที่ใส่ลงไป   แบ่งออกเป็น 3  ประเภทด้วยกัน  ตามตำแหน่งของฟัลครัม   ถ้าหากฟัลครัมตั้งอยู่ระหว่างที่ใช้แรงกับแรงเสียดทาน  คานงัดประเภทนี้จะจัดอยู่ในประเภทแรก  (first type)  เมื่อแรงเสียดทานตั้งอยู่ระหว่างแรงที่ใช้กับฟัลครัม  คานงัดประเภทนี้จะจัดอยู่ในประเภทที่สอง  ( second type )  และถ้าแรงที่ใช้อยู่ระหว่างฟัลครัมกับแรงเสียดทาน  คานงัดจะจัดอยู่ในประเภทที่สาม (  third type)</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%87%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%a2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>สารอาหาร</title>
		<link>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a3/</link>
		<comments>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a3/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 09:03:13 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor_pom</dc:creator>
				<category><![CDATA[วิทยาศาสตร์]]></category>
		<category><![CDATA[คาร์โบไฮเดรท]]></category>
		<category><![CDATA[น้ำ]]></category>
		<category><![CDATA[วิตามิน]]></category>
		<category><![CDATA[สารอาหาร]]></category>
		<category><![CDATA[เกลือแร่]]></category>
		<category><![CDATA[โปรตีน]]></category>
		<category><![CDATA[ไขมัน]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://study.eduzones.com/highschool/?p=321</guid>
		<description><![CDATA[สารอาหารคืออะไร                      สารอาหาร คือ  องค์ประกอบของสารประกอบทางเคมีของธาตุต่างๆ ที่มีอยู่ในอาหารที่เรากินเข้าไป สารอาหารมีโครงสร้างโมเลกุลเฉพาะตัว เรามองไม่เห็นด้วยตาเปล่า อาหารแต่ละชนิดประกอบด้วยโมเลกุลของสารอาหารหลายๆชนิด ร่างกายเราต้องการสารอาหารกว่า 40 ชนิด และเพื่อให้ง่ายอีกเช่นกัน เราจึงจัดเป็นสารอาหารออกเป็นพวกๆ ที่สำคัญมี 6 จำพวก ได้แก่ สารอาหาร คาร์โบไฮเดรท , โปรตีน , ไขมัน , วิตามิน , เกลือแร่ , และน้ำ สารอาหารแต่ละชนิดมีหน้าที่เด่นเฉพาะแตกต่างกัน [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>สารอาหารคืออะไร</p>
<p>                     สารอาหาร คือ  องค์ประกอบของสารประกอบทางเคมีของธาตุต่างๆ ที่มีอยู่ในอาหารที่เรากินเข้าไป สารอาหารมีโครงสร้างโมเลกุลเฉพาะตัว<span id="more-321"></span> เรามองไม่เห็นด้วยตาเปล่า อาหารแต่ละชนิดประกอบด้วยโมเลกุลของสารอาหารหลายๆชนิด ร่างกายเราต้องการสารอาหารกว่า 40 ชนิด และเพื่อให้ง่ายอีกเช่นกัน เราจึงจัดเป็นสารอาหารออกเป็นพวกๆ ที่สำคัญมี 6 จำพวก ได้แก่ สารอาหาร คาร์โบไฮเดรท , โปรตีน , ไขมัน , วิตามิน , เกลือแร่ , และน้ำ สารอาหารแต่ละชนิดมีหน้าที่เด่นเฉพาะแตกต่างกัน</p>
<p>                     สารอาหารคาร์โบไฮเดรท ทำหน้าที่เป็นสารตัวแรกที่ร่างกายจะนำไปใช้เป็นพลังงาน สารอาหารชนิดนี้เป็นแหล่งที่ดีที่สุดที่จะทำให้พลังงานแก่ร่างกาย หากร่างกายได้รับสารอาหารชนิดนี้ไม่เพียงพอ จะสลายสารไขมันมาใช้เป็นพลังงาน หากไขมันไม่พอจะสลายสารโปรตีนมาใช้เป็นพลังงาน แต่การที่ปฏิกิริยาทางเคมีจะสลายเอาโปรตีนภายในร่างกายมาใช้เป็นพลังงานได้ก็ต่อเมื่อร่างกายขาดสารอาหารจากคาร์โบไฮเดรตและไขมันอย่างรุ่นแรง ถ้ามีสารนี้มากเกินไป ร่างกายจะเก็บสะสมไว้ในรูปของไขมัน สำหรับอาหารที่ให้สารอาหารคาร์โบไฮเดรทคืออาหารหมู่ 2</p>
<p>                สารอาหารโปรตีน มีหน้าที่เกี่ยวกับการสร้างเซลล์และเนื้อเยื่อเพื่อการเจริญเติบโตของร่างกาย หรือซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ หรือกล่าวง่ายๆ คือ เป็นสารตั้งต้นของการเสริมสร้างอวัยวะต่างๆ ภายในร่างกายไม่ว่าจะเป็น เนื้อเยื่อ กล้ามเนื้อ เลือด ฮอร์โมน น้ำย่อย สารอาหารโปรตีนจะเป็นตัวทำหน้าที่โดยตรง หรือเมื่อมีบาดแผลร่างกายจะใช้สารโปรตีนซ่อมแซมให้อยู่ในสภาพเดิม หากร่างกายขาดสารอาหารโปรตีน ร่างกายจะไม่สามารถใช้สารอาหารตัวอื่นๆ เข้ามาทำหน้าที่ทดแทนได้ สารอาหารโปรตีนจึงมีความสำคัญต่อวัยที่กำลังเจริญเติบโต และหญิงมีครรภ์ ส่วนวัยมีการเจริญเติบโตไปแล้ว ความต้องการโปรตีนของร่างกายจะลดลง แต่ร่างกายยังมีความต้องการเพื่อการซ่อมแซมเซลล์ต่างๆ ที่สึกหรอ อาหารที่ให้สารอาหารโปรตีนคืออาหารหมู่ 1</p>
<p>               สารอาหารไขมัน สารอาหารชนิดนี้แม้จะให้พลังงานได้มากกว่าคาร์โบไฮเดรตและโปรตีนก็ตาม แต่ไม่ใช่หน้าที่เด่นเฉพาะตัว ร่างกายไม่ได้ใช้สารไขมันเป็นตัวแรกในการนำไปสร้างพลังงาน หน้าที่เด่นของไขมันคือ ทำหน้าที่เป็นพาหะ หรือเคลื่อนย้าย หรือขนส่ง สารที่ละลายในไขมัน ไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกาย เช่น ขนส่งหรือเคลื่อนย้าย วิตามินเอ วิตามินดี วิตามินอี และ วิตามินเค ไปยังอวัยวะต่างๆ ซึ่งหากร่างกายไม่ได้รับไขมัน วิตามินเหล่านี้ก็จะไม่ถูกขนส่ง ส่งผลให้เกิดโรคขาดวิตามินดังกล่าว นอกจากนี้ยังช่วยในการดูดซึมวิตามินดังกล่าวในระบบทางเดินอาหาร ไขมันทำให้เรารู้สึกอิ่มได้นาน สารอาหารไขมันจึงมีความสำคัญไม่น้อยกว่าสารอาหารตัวอื่นๆ และหากมีมากจะสะสมในอยู่ในร่างกาย อาหารที่ให้สารอาหารไขมันคืออาหารหมู่ 5</p>
<p>                สารอาหารวิตามิน แบ่งเป็น 2 กลุ่มย่อยคือ สารอาหารวิตามินที่ละลายในน้ำ ได้แก่ วิตามินซี และกลุ่มวิตามินบีรวม ( วิตามินบี 1 วิตามินบี 2 วิตามินบี 6 หรือวิตามินบี 12) ส่วนอีกกลุ่มคือ สารอาหารวิตามินที่ละลายในไขมัน ได้แก่ วิตามินเอ วิตามินดี วิตามินอี และ วิตามินเค หน้าที่เด่นเฉพาะของวิตามินคือ ทำหน้าที่ร่วมกับน้ำย่อยหรือเอนไซม์ ในกระบวนการใช้สารอาหารในร่างกายเพื่อให้เกิดปฏิกิริยาอย่างสมบูรณ์</p>
<p>                 สารอาหารวิตามินแต่ละตัวมีหน้าที่เด่นเฉพาะ เช่น วิตามินเอ วิตามินซี วิตามินอี ทำหน้าที่ป้องกันไม่ให้ภายในเซลล์เกิดการออกซิไดซ์จากอนุมูลอิสระ หรือกล่าวง่ายๆ คือ เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ สารอาหารวิตามินเค จะทำหน้าที่เป็นสารช่วยในการแข็งตัวของเม็ดเลือดได้เร็วขึ้น ส่วนที่กล่าวว่าสารอาหารวิตามินทำหน้าที่ป้องกันโรคนั้น เป็นผลทางอ้อม ไม่ใช่หน้าที่โดยตรง ดังจะเห็นได้จาก การไม่กินอาหารที่มีวิตามินบี 1 เป็นระยะเวลานาน จนกระทั่งร่างกายเกิดอาการของโรคเหน็บชา หรือในกรณีที่ไม่กินอาหารที่มีวิตามินซีเป็นเวลานาน จนกระทั่งมีเลือดออกตามไรฟัน นั่นคือผลจากการขาดวิตามินซี ดังนั้นควรกินอาหารที่มีสารอาหารวิตามินอย่างเพียงพอต่อความต้องการ จึงจะไม่ปรากฏอาการของโรค ร่างกายมีความสามารถในการสะสมวิตามินที่ละลายในไขมันไว้ใช้ได้ในระยะเวลาหนึ่ง ส่วนวิตามินที่ละลายในน้ำ หากร่างกายได้รับเกินความต้องการจะถูกขับออกมาพร้อมกับปัสสาวะ อย่างไรก็ตามหากร่างกายได้รับวิตามินมากเกินความต้องการจะเกิดผลเสียเช่นกัน เพราะร่างกายของคนเราต้องการสารอาหารวิตามินในปริมาณที่ค่อนข้างน้อย แต่ร่างกายไม่สามารถทำงานได้ถ้าปราศจากสารอาหารวิตามิน ดังนั้นสารอาหารวิตามินจึงมีความสำคัญอีกเช่นกัน อาหารที่ให้สารอาหารวิตามินคืออาหารหมู่ 3 และหมู่ 4</p>
<p>                สารอาหารเกลือแร่ ลักษณะหน้าที่เด่นเฉพาะของสารอาหารนี้คือ ทำหน้าที่เป็นตัวเสริม , ทำหน้าที่เป็นตัวควบคุม , และทำหน้าที่เป็นตัวเร่งให้เกิดการทำงานของปฏิกิริยาทางเคมีภายในเซลล์ ตัวอย่างเช่น เกลือแร่แคลเซียม และฟอสฟอรัสเป็นสารที่ร่างกายต้องใช้สร้างกระดูกและฟัน เกลือแร่บางตัวทำให้เกิดความสมดุลของความเป็นกรดและด่างภายในร่างกาย บางตัวเกี่ยวข้องกับการสร้างเม็ดเลือด บางตัวก็มีส่วนสำคัญที่ร่างกายใช้ประกอบในการสังเคราะห์ฮอร์โมน</p>
<p>                 สารอาหารเกลือแร่มีอยู่ประมาณ 21 ชนิดที่สำคัญต่อร่างกาย เกลือแร่ที่ร่างกายต้องการมากคือ แคลเซียม ซึ่งแคลเซียมเป็นส่วนประกอบของกระดูก , ฟัน , กล้ามเนื้อ , และในระบบเลือด เกลือแร่ประเภทอื่นที่ร่างกายต้องการนอกเหนือจากแคลเซียม ได้แก่ โซเดียม , โพแทสเซียม , ฟอสฟอรัส , แมกนีเซียม , คลอไรท์ , เหล็ก , ไอโอดีน , ทองแดง , สังกะสี , ฟลูออไรท์ เป็นต้น แต่ละชนิดจะมีหน้าที่ต่างกัน ถ้าขาดก็จะมีผลเสียต่อร่างกาย ด้วยเหตุนี้ร่างกายจึงขาดเกลือแร่ไม่ได้ อาหารที่ให้สารอาหารเกลือแร่คืออาหารหมู่ 3 และหมู่ 3</p>
<p>                 สารอาหารน้ำ น้ำแตกต่างจากสารอาหารตัวอื่นคือ น้ำเป็นทั้งสารอาหารและอาหาร น้ำทำหน้าที่เด่นเฉพาะคือ เป็นตัวทำให้เกิดการละลายและนำสารต่างๆ ไหลเวียนไปทั่วร่างกาย และขณะเดียวกันของเสียบางส่วนในเซลล์ที่สามารถละลายในน้ำได้จะถูกทำละลายและขับออกพร้อมกับปัสสาวะ ในร่างกายมีน้ำประมาณ 2 ใน 3 ส่วน กระจายอยู่ในส่วนประกอบต่างๆ หากเมื่อใดก็ตามที่ร่างกายสูญเสียน้ำประมาณร้อยละ 10 ไตจะทำงานผิดปกติ และถ้าสูญเสียน้ำไปประมาณร้อยละ 20 อาจจะทำตายได้เนื่องจากสภาวะขาดน้ำ น้ำจึงเป็นสารอาหารและอาหารที่สำคัญ เราอาจอดอาหารประเภทอื่นๆ ได้เป็นเดือน แต่ขาดน้ำไม่ถึง 2 หรือ 3 วันก็อาจจะเสียชีวิตได้</p>
<p>ส่วนอาหาร 5 หมู่ นั้นประกอบด้วย</p>
<p> </p>
<p>หมู่ที่ 1: เนื้อสัตว์ต่างๆ ( เนื้อหมู เนื้อวัว เนื้อเป็ด เนื้อไก่ กุ้ง หอย ปู ปลา ) ไข่ ถั่วเมล็ด และนม</p>
<p> </p>
<p> </p>
<p>หมูที่ 2: ข้าว ( ข้าวเจ้า ข้าวเหนียว ข้าวสาลี ) น้ำตาล เผือก มัน</p>
<p> </p>
<p> </p>
<p>หมู่ที่ 3: ผักใบเขียว และพืชผักอื่นๆ เช่น ผักคะน้า ผักบุ้ง แตงกวา ตำลึง ยอดแค</p>
<p> </p>
<p> </p>
<p>หมู่ที่ 4: ผลไม้ต่างๆ เช่น กล้วยสุก มะละกอสุก เงาะ ลำไย ชมพู่ มังคุด</p>
<p> </p>
<p> </p>
<p>หมู่ที่ 5 น้ำมันพืช ( น้ำมันมะกอก น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันดอกทานตะวัน) น้ำมันและผลิตภัณฑ์จากสัตว์ เช่น น้ำมันหมู เนย ครีม</p>
<p> </p>
<p> </p>
<p>สิ่งที่น่าเป็นห่วงอย่างยิ่งในปัจจุบันเกี่ยวกับอาหารคือ สารพิษตกค้าง เพราะพบว่ามีมากขึ้น ดังนั้นไม่ว่าสิ่งใดที่เราหยิบเข้าปาก เราควรจะต้องพิจารณาถึงความสะอาด ปราศจากสารพิษตกค้าง และคุณค่าทางโภชนาการของสิ่งนั้นๆ หากเราไม่ใช่ผู้ที่เลือกสรรอาหารมาปรุงเพื่อกินเอง เราไม่สามารถแน่ใจได้ทั้งหมดว่าสิ่งที่เราหยิบเข้าปาก จะสะอาดและปราศจากสารพิษตกค้างอันเป็นสารที่จะก่อให้เกิดมะเร็ง หรือทำลายระบบอวัยวะภายในของร่างกายภายหรือไม่ ปัญหานี้ค่อนข้างสร้างความวิตกให้กับหน่วยงานสาธารณสุขของแต่ละประเทศมากโดยเฉพาะประเทศที่พัฒนาแล้ว สำหรับประเทศที่มีหน่วยงานสาธารณสุขที่มีประสิทธิภาพ จะทำหน้าที่ควบคุม ตรวจสอบ และกำหนดปริมาณสารพิษตกค้างในอาหาร ดังที่เราเห็นเป็นข่าวทางหน้าหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับการส่งกลับของอาหารส่งออกจากบางประเทศ เพราะถูกตรวจพบว่ามีสารพิษตกค้างเกินเกณฑ์ที่กำหนดของประเทศนั้นๆ สำหรับประเทศที่กำลังพัฒนาหรือด้อยพัฒนา ที่หน่วยงานสาธารณสุขยังไม่มีความเข้มแข็งหรือไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอในการกำหนดกฎเกณฑ์สารพิษตกค้างในอาหาร ก็จะกลายเป็นแหล่งรองรับ หรือเป็นตลาดของอาหารที่ไม่ผ่านการตรวจสอบ ที่น่าเศร้าใจไปกว่านั้นคือ ประเทศที่พัฒนาแล้วกลับเป็นผู้ผลิตอาหารที่ตรวจแล้วไม่ผ่านในประเทศของตน ส่งขายให้กับประเทศที่ไม่มีการควบคุมคุณภาพ ดังนั้นเราคงจะต้องใช้วิจารญาณในการเลือกอาหารที่จะกินให้มากขึ้น</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a3/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>กำเนิดดาวฤกษ์</title>
		<link>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%81%e0%b8%b3%e0%b9%80%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%94%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%a4%e0%b8%81%e0%b8%a9%e0%b9%8c/</link>
		<comments>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%81%e0%b8%b3%e0%b9%80%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%94%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%a4%e0%b8%81%e0%b8%a9%e0%b9%8c/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 08:56:52 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor_pom</dc:creator>
				<category><![CDATA[วิทยาศาสตร์]]></category>
		<category><![CDATA[กำเนิดดาวฤกษ์]]></category>
		<category><![CDATA[ดาวฤกษ์]]></category>
		<category><![CDATA[ที-ทอรีสตาร์]]></category>
		<category><![CDATA[สตาร์]]></category>
		<category><![CDATA[แวริเอเบิลสตาร์]]></category>
		<category><![CDATA[โปรโตสตาร์]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://study.eduzones.com/highschool/?p=316</guid>
		<description><![CDATA[กำเนิดดาวฤกษ์                             ข้อมูลจากเอกสารการอบรม&#8221;นักดาราศาสตร์ในอนาคต&#8221; เขียนแผนภาพโดย&#8230;จันทิมา   สุขพัฒน์                                                                    เรื่องกำเนิดดาวฤกษ์ที่เบิกฟ้า                                                             ส่องแสงจ้าในนภาเวหาหาว                                                             จากกลุ่มแก๊สฝุ่นละอองก่อนเป็นดาว                                                             รวมกันเข้าจนเป็นที-ทอรีสตาร์                                                             เกิดยุบขยายหลายครั้งพลังเพิ่ม                                                             แล้วจึงเริ่มเปล่งแสงอันแรงกล้า                                                             เดี๋ยวแสงลดเดี๋ยวแสงเพิ่มบางเวลา                                                             แวริเอเบิลสตาร์เรียกขานกัน                                                             ยุบอีกครั้งแต่ยังไม่คงที่                                                             รอบรอบมีฝุ่นบางน้อยค่อยเปลี่ยนผัน                                                             เปล่งแสงได้ดั่งดาวที่พราวพรรณ                                                             ระยะนี้เรียกขานกันโปรโตสตาร์                                                             จากนั้นเกิดยุบตัวจนคงที่                                                             [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>กำเนิดดาวฤกษ์  </p>
<p align="center"><img class="alignleft size-full wp-image-318" src="http://study.eduzones.com/highschool/files/2009/11/11.png" alt="1" width="400" height="352" />  </p>
<p>                      <em> ข้อมูลจากเอกสารการอบรม&#8221;นักดาราศาสตร์ในอนาคต&#8221; เขียนแผนภาพโดย&#8230;จันทิมา   สุขพัฒน์</em></p>
<p>                                               <span id="more-316"></span>                    <strong>เรื่องกำเนิดดาวฤกษ์ที่เบิกฟ้า<br />
                                                            ส่องแสงจ้าในนภาเวหาหาว<br />
                                                            จากกลุ่มแก๊สฝุ่นละอองก่อนเป็นดาว<br />
                                                            รวมกันเข้าจนเป็น</strong><strong><span style="color: #ff00ff">ที-ทอรีสตาร์<br />
</span>                                                            เกิดยุบขยายหลายครั้งพลังเพิ่ม<br />
                                                            แล้วจึงเริ่มเปล่งแสงอันแรงกล้า<br />
                                                            เดี๋ยวแสงลดเดี๋ยวแสงเพิ่มบางเวลา<br />
                                                            <span style="color: #ff00ff">แวริเอเบิลสตาร์</span>เรียกขานกัน<br />
                                                            ยุบอีกครั้งแต่ยังไม่คงที่<br />
                                                            รอบรอบมีฝุ่นบางน้อยค่อยเปลี่ยนผัน<br />
                                                            เปล่งแสงได้ดั่งดาวที่พราวพรรณ<br />
                                                            ระยะนี้เรียกขานกัน<span style="color: #ff00ff">โปรโตสตาร์<br />
</span>                                                            จากนั้นเกิดยุบตัวจนคงที่<br />
                                                            ใจกลางมีอุณหภูมิสูงหนักหนา<br />
                                                            โปรตอนหลอมรวมตัวด้วยปฏิกิริยา<br />
                                                            ส่องแสงจ้าเป็น<span style="color: #ff00ff">สตาร์</span>ในนภาลัย</strong></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%81%e0%b8%b3%e0%b9%80%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%94%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%a4%e0%b8%81%e0%b8%a9%e0%b9%8c/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ฟิสิกส์ฮิตตามเพลง</title>
		<link>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%9f%e0%b8%b4%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%81%e0%b8%aa%e0%b9%8c%e0%b8%ae%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%a5%e0%b8%87/</link>
		<comments>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%9f%e0%b8%b4%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%81%e0%b8%aa%e0%b9%8c%e0%b8%ae%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%a5%e0%b8%87/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 08:41:14 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor_pom</dc:creator>
				<category><![CDATA[วิทยาศาสตร์]]></category>
		<category><![CDATA[ฟิสิกส์ฮิตตามเพลง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://study.eduzones.com/highschool/?p=313</guid>
		<description><![CDATA[ฟิสิกส์ฮิตตามเพลง เพลงการดล โดยครูสุรีย์  ปีญหา       ทำนองเพลงโฆษณาไม่มีชัวิตของใครที่ดีที่สุดของมาช่า ค่าโมเมนตัมค่าใดที่ดีที่สุด   ต้องมีความเร็วคูณมวลนะนวลนาง     ( P=mv)                       จะมีการดลค่าใดที่ดีทุกอย่าง  ต้องโมเมนตัมลบกัน       (FΔt = mv-mu)                                   มันคือ  เอฟ  เดตาทีหรือการดล                  (FΔ t=  การดล) &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.. เนื้อเพลงเดิมจากโฆษณาเครื่องดื่ม ไม่มีชีวิตของใครที่ดีที่สุด  ต้องมีสะดุดต้องมีหลงทาง ไม่มีชีวิตของใครที่ดีทุกอย่าง  ต้องล้มลงบ้างซักวัน มันคือรสชาติความเป็นคน]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p align="center"><span style="color: #0000ff">ฟิสิกส์ฮิตตามเพลง</span></p>
<p align="center"><span style="color: #ff0000">เพลงการดล</span></p>
<p align="center"><span style="color: #008000">โดยครูสุรีย์  ปีญหา       ทำนองเพลงโฆษณาไม่มีชัวิตของใครที่ดีที่สุดของมาช่า<span id="more-313"></span></span></p>
<p align="center"><span style="color: #000080">ค่าโมเมนตัมค่าใดที่ดีที่สุด   ต้องมีความเร็วคูณมวลนะนวลนาง     </span><span style="color: #ff0000">( P=mv)</span></p>
<p align="center"><span style="color: #993300">                      จะมีการดลค่าใดที่ดีทุกอย่าง  ต้องโมเมนตัมลบกัน       </span><span style="color: #ff0000">(FΔt = mv-mu)</span></p>
<p align="center"><span style="color: #800080">                                  มันคือ  เอฟ  เดตาทีหรือการดล                  </span><span style="color: #ff0000">(FΔ t=  การดล)</span></p>
<p align="center"><span style="color: #ff0000">&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;..</span></p>
<p align="center"><span style="color: #008000">เนื้อเพลงเดิมจากโฆษณาเครื่องดื่ม</span></p>
<p align="center"><span style="color: #0000ff">ไม่มีชีวิตของใครที่ดีที่สุด  ต้องมีสะดุดต้องมีหลงทาง</span></p>
<p align="center"><span style="color: #0000ff">ไม่มีชีวิตของใครที่ดีทุกอย่าง  ต้องล้มลงบ้างซักวัน</span></p>
<p align="center"><span style="color: #0000ff">มันคือรสชาติความเป็นคน</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%9f%e0%b8%b4%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%81%e0%b8%aa%e0%b9%8c%e0%b8%ae%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%a5%e0%b8%87/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ระบบสุริยะ</title>
		<link>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%a3%e0%b8%b4%e0%b8%a2%e0%b8%b0/</link>
		<comments>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%a3%e0%b8%b4%e0%b8%a2%e0%b8%b0/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 08:38:37 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor_pom</dc:creator>
				<category><![CDATA[วิทยาศาสตร์]]></category>
		<category><![CDATA[Mercury]]></category>
		<category><![CDATA[ดาวพุธ]]></category>
		<category><![CDATA[ระบบสุริยะ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://study.eduzones.com/highschool/?p=310</guid>
		<description><![CDATA[]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%a3%e0%b8%b4%e0%b8%a2%e0%b8%b0/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ฟิสิกส์ฮิตตามเพลง3</title>
		<link>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%9f%e0%b8%b4%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%81%e0%b8%aa%e0%b9%8c%e0%b8%ae%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%a5%e0%b8%873/</link>
		<comments>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%9f%e0%b8%b4%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%81%e0%b8%aa%e0%b9%8c%e0%b8%ae%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%a5%e0%b8%873/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 08:33:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor_pom</dc:creator>
				<category><![CDATA[วิทยาศาสตร์]]></category>
		<category><![CDATA[คาเวนดิส]]></category>
		<category><![CDATA[ดิโมคริตุส]]></category>
		<category><![CDATA[ฟิสิกส์ฮิตตามเพลง3]]></category>
		<category><![CDATA[มิลลิแกน]]></category>
		<category><![CDATA[ลาวัวซิเอร์]]></category>
		<category><![CDATA[อริสโตเติล]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://study.eduzones.com/highschool/?p=307</guid>
		<description><![CDATA[เพลงมูลฐานอะตอม โดยครูสุรีย์   ปัญหา                        ทำนองเพลงลอยกระทง ดิโมคริตุสหน้าหมอง             ว่าสารต้องแบ่งแยกไม่ได้   อะตอมเล็กสุดใช่ไหมๆ           ทุกคนตอบไม่ใช่ไม่ใช่จริง ๆ อริสโตเติลไม่หนุน     กลับค้ำจุนดินน้ำลมไฟ คาเวนดิสแยกธาตุได้อย่างไรๆ    ลาวัวซิเอร์ได้กฎทรงมวล มิลลิแกนพบค่าประจุไฟฟ้า    รัทเทอร์ฟอร์ดนั้นหนาก็น่าทึ่ง ศูนย์กลางอะตอมเป็นหนึ่งๆ    เราได้พึ่งนิวเคลียส เรียนฟิสิกส์กันหนา    เรียนฟิสิกส์กันเถิด เรียนฟิสิกส์กันแล้ว [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>เพลงมูลฐานอะตอม</p>
<p>โดยครูสุรีย์   ปัญหา                        ทำนองเพลงลอยกระทง</p>
<div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: red;font-family: 'Angsana New'">ดิโมคริตุส</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">หน้าหมอง</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"><span>      </span><span>   </span></span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'"> </span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">ว่าสารต้องแบ่งแยกไม่ได้</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'"> </span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">อะตอมเล็กสุดใช่ไหมๆ</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"><span>    </span><span>   </span></span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'"> </span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">ทุกคนตอบไม่ใช่ไม่ใช่จริง</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">ๆ</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: red;font-family: 'Angsana New'">อริสโตเติล</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">ไม่หนุน</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"><span style="width: 16.54%"> </span><span>   </span></span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">กลับค้ำจุนดินน้ำลมไฟ</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> <span id="more-307"></span></span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: red;font-family: 'Angsana New'">คาเวนดิส</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">แยกธาตุได้อย่างไรๆ</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"><span style="width: 0.67%"> </span><span>   </span></span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: red;font-family: 'Angsana New'">ลาวัวซิเอร์</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">ได้กฎทรงมวล</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: red;font-family: 'Angsana New'">มิลลิแกน</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">พบค่าประจุไฟฟ้า</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"><span style="width: 4.45%"> </span><span>   </span></span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: red;font-family: 'Angsana New'">รัทเทอร์ฟอร์ด</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">นั้นหนาก็น่าทึ่ง</span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">ศูนย์กลางอะตอมเป็นหนึ่งๆ</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"><span style="width: 3.96%"> </span><span>   </span></span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">เราได้พึ่งนิวเคลียส</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">เรียนฟิสิกส์กันหนา</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"><span style="width: 16.04%"> </span><span>   </span></span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">เรียนฟิสิกส์กันเถิด</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">เรียนฟิสิกส์กันแล้ว</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"><span style="width: 14.91%"> </span><span>   </span></span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">ขอเชิญเพื่อนแก้วออกมารำวง</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: red;font-family: 'Angsana New'">นีลบอร์</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">ยังยืนงงๆ</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"><span style="width: 17.17%"> </span><span>   </span></span></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: red;font-family: 'Angsana New'">เดอบรอยล์</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">ส่ง</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">มูลฐานอะตอม</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span></div>
<div></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: red;font-family: 'Angsana New'">เดอบรอยล์</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">ส่ง</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">มูลฐานอะตอม</span></div>
<div></div>
<div></div>
<div><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc;font-family: 'Angsana New'">             &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;</span><span style="font-size: 36pt;color: #0033cc"> </span></div>
</div>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b8%9f%e0%b8%b4%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%81%e0%b8%aa%e0%b9%8c%e0%b8%ae%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%a5%e0%b8%873/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>เอกภพ</title>
		<link>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b9%80%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b8%a0%e0%b8%9e/</link>
		<comments>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b9%80%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b8%a0%e0%b8%9e/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 08:26:57 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor_pom</dc:creator>
				<category><![CDATA[วิทยาศาสตร์]]></category>
		<category><![CDATA[BIG BANG]]></category>
		<category><![CDATA[กามอฟ]]></category>
		<category><![CDATA[การระเบิดใหญ่]]></category>
		<category><![CDATA[เอกภพ]]></category>
		<category><![CDATA[โมเดลมาตรฐานของเอกภพ]]></category>
		<category><![CDATA[ไอน์สไตน์]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://study.eduzones.com/highschool/?p=304</guid>
		<description><![CDATA[ประวัติการศึกษาการกำเนิดของเอกภพ เริ่มจากไอน์สไตน์             เราอาจกล่าวได้ว่าการศึกษาเอกภพปัจจุบันนั้นมีต้นกำเนิดรากฐานมาจาก ทฤษฎีสัมพัทธภาพ ของ ไอน์สไตน์ ไอน์สไตน์เป็นผู้ที่ทำให้เกิดการศึกษาเกี่ยวกับเอกภพนั้นเป็นวิทยาศาสตร์ แทนที่จะเป็นเพียงความเชื่อหรือศาสนา ซึ่งก่อนหน้านั้นเรามักจะคิดเพียงว่าเอกภพเป็นสถานที่ให้ดาวและกาแลกซี่อยู่ ไม่ได้เป็นจุดสำคัญของการศึกษาค้นคว้า ในปี 1917 ไอน์สไตน์ได้ใช้ทฤษฎีสัมพัทธภาพในการศึกษาเกี่ยวกับเอกภพ ที่จริงในปี 1917 เป็นเพียงปีเดียวให้หลังจากที่เขาประกาศทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของเขาเท่านั้น ซึ่งแสดงว่าเขาเริ่มสนใจการศึกษาเอกภพทันที่ที่ทฤษฎีของเขาเสร็จนั่นเอง เขาคงอยากรู้เกี่ยวกับเอกภพอย่างแรงกล้าอยู่แล้วและอาจกล่าวได้ว่า เพราะความอยากรู้เกี่ยวกับเอกภพจึงทำให้เขาสามารถค้นพบและสร้างทฤษฎีสัมพัทธภาพได้ ในตอนแรกๆ ไอน์สไตน์ได้ใช้ทฤษฎีของเขากับโมเดลเอกภพที่หยุดนิ่ง สม่ำเสมอ เหมือนกันทุกทิศทาง ซึ่งก็คือโมเดลของเอกภพปิด สม่ำเสมอและเหมือนกันทุกทิศทาง ซึ่งหมายความว่าถ้าดูในบริเวณแคบๆ ของเอกภพอาจจะมีโลก มีดาวเสาร์ [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>ประวัติการศึกษาการกำเนิดของเอกภพ เริ่มจากไอน์สไตน์<br />
 <br />
          เราอาจกล่าวได้ว่าการศึกษาเอกภพปัจจุบันนั้นมีต้นกำเนิดรากฐานมาจาก ทฤษฎีสัมพัทธภาพ ของ ไอน์สไตน์ ไอน์สไตน์เป็นผู้ที่ทำให้เกิดการศึกษาเกี่ยวกับเอกภพนั้นเป็น<span id="more-304"></span>วิทยาศาสตร์ แทนที่จะเป็นเพียงความเชื่อหรือศาสนา ซึ่งก่อนหน้านั้นเรามักจะคิดเพียงว่าเอกภพเป็นสถานที่ให้ดาวและกาแลกซี่อยู่ ไม่ได้เป็นจุดสำคัญของการศึกษาค้นคว้า ในปี 1917 ไอน์สไตน์ได้ใช้ทฤษฎีสัมพัทธภาพในการศึกษาเกี่ยวกับเอกภพ ที่จริงในปี 1917 เป็นเพียงปีเดียวให้หลังจากที่เขาประกาศทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของเขาเท่านั้น ซึ่งแสดงว่าเขาเริ่มสนใจการศึกษาเอกภพทันที่ที่ทฤษฎีของเขาเสร็จนั่นเอง เขาคงอยากรู้เกี่ยวกับเอกภพอย่างแรงกล้าอยู่แล้วและอาจกล่าวได้ว่า เพราะความอยากรู้เกี่ยวกับเอกภพจึงทำให้เขาสามารถค้นพบและสร้างทฤษฎีสัมพัทธภาพได้ ในตอนแรกๆ ไอน์สไตน์ได้ใช้ทฤษฎีของเขากับโมเดลเอกภพที่หยุดนิ่ง สม่ำเสมอ เหมือนกันทุกทิศทาง ซึ่งก็คือโมเดลของเอกภพปิด สม่ำเสมอและเหมือนกันทุกทิศทาง ซึ่งหมายความว่าถ้าดูในบริเวณแคบๆ ของเอกภพอาจจะมีโลก มีดาวเสาร์ ฯลฯ แต่เมื่อดูในวงกว้างขวางแล้ว ไม่ว่าจะมองไปทิศทางไหน เอกภพจะเหมือนกันทั้งหมด ไม่มีที่ไหนที่จะพิเศษกว่าที่อื่น ปัจจุบันเราเรียกความคิดนี้ว่า กฎของเอกภพ ซึ่งเป็นความคิดพื้นฐานอันหนึ่งในการศึกษาเอกภพในปัจจุบัน แล้วผลของการคำนวณปรากฏออกมาตรงกันข้ามกับที่คาดไว้ ไอน์สไตน์พบว่าตามโมเดลเอกภพที่ปิดนี้ เอกภพจะหดตัว แทนที่จะหยุดนิ่งอย่างที่คิดไว้ ซึ่งที่จริงแล้วนี่เป็นสิ่งที่พอคาดคะเนได้ เพราะทฤษฎีสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์นั้น ที่จริงก็คือการขยายทฤษฎีแรงโน้มถ่วงของนิวตัน ถ้าในเอกภพมีมวลสารอยู่อย่างสม่ำเสมอ มันจะดึงดูดซึ่งกันและกันเข้าหากัน ซึ่งก็คือเอกภพจะหดตัวนั่นเอง<br />
 <br />
ตามทฤษฎีเอกภพของไอน์สไตน์ เอกภพไม่มีกำเนิด<br />
 <br />
         เอกภพจะหดตัวและสลายไปไม่ได้ เพราะสมัยนั้นเชื่อกันว่า เอกภพเป็นสิ่งที่มีมาแต่ดึกดำบรรพ์และจะยั่งยืนตลอดไปในอนาคต ไอน์สไตน์เองก็เชื่อเช่นนั้น แต่เพื่อแก้ปัญหานี้ ไอน์สไตน์ได้เพิ่มตัวแปรเอกภพเข้าไปในทฤษฎีของเขา โดยหวังว่ามันจะช่วยให้ผลทางทฤษฎีที่ออกมาจะไม่ทำให้เอกภพหดตัว เพราะตัวแปรเอกภพที่จะทำให้เกิดแรงต้านแรงโน้มถ่วงต่อแรงโน้มถ่วงของนิวตันและสมดุลกันไม่ให้เอกภพหดตัว แต่ไอน์สไตน์เพิ่มตัวแปรเอกภพนี้เข้าไปในทฤษฎีโดยที่เป็นเทคนิคทางทฤษฎีเท่านั้น และนี่ก็คือทฤษฎีโมเดลเอกภพหยุดนิ่ง ซึ่งไอน์สไตน์ประกาศในปี 1917 และเป็นทฤษฎีที่เอกภพจะไม่ขยาย จะไม่หด แต่จะคงที่ ตามทฤษฎีเอกภพนี้เอกภพจะมีตั้งแต่ดึกดำบรรพ์และจะยั่งยืนต่อไปในอนาคต เพราะฉะนั้นจึงไม่จำเป็นต้องคิดถึงกำเนิดของเอกภพ นั่นก็คือทฤษฎีอันแรกเกี่ยวกับกำเนิดของเอกภพก็คือทฤษฎีของของไอน์สไตน์ที่ว่าเอกภพไม่มีกำเนิด แต่ในปี 1922 นักคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ทฤษฎีชาวรัสเชียชื่อ ฟรีดมานน์ ได้คำนวณเกี่ยวกับเอกภพโดยใช้ทฤษฎีสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์ พบว่าเอกภพจะไม่คงที่ แต่จะต้องขยายหรือไม่ก็หด อย่างใดอย่างหนึ่ง นั่นก็คือเขาได้แสดงให้เห็นว่า เมื่อใช้ทฤษฎีสัมพัทธภาพคำนวณเกี่ยวกับเอกภพที่เปลี่ยนแปลง ไม่ใช่เอกภพที่หยุดนิ่งและในปี 1929 นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ชาวอเมริกันชื่อ ฮับเบิล ได้สำรวจด้วยกล้องโทรทัศน์ที่หอดาราศาสตร์วิลสันแห่งแคลิฟอร์เนียพบว่า เอกภพนั้นกำลังขยายตัวไม่ได้หยุดนิ่ง<br />
 <br />
ทำไมกำเนิดของเอกภพจึงเป็น BIG BANG (การระเบิดใหญ่)<br />
 <br />
         ถ้าเอกภพกำลังขยายตัวก็แสดงว่าถ้าเราย้อนเวลากลับไปในอดีต เอกภพก็ต้องมีขนาดเล็กลงเรื่อยๆ ยิ่งย้อนเวลามากก็ยิ่งเล็กลง แล้วเมื่อเล็กลงอย่างที่สุดจะเกิดอะไรขึ้น เอกภพจะลดลงจนสลายไปหรือหวังว่าจะมีจุดหนึ่งที่เอกภพกำเนิด ไม่ว่าจะเป็นกรณีใดจะเห็นว่าเราจะต้องเกี่ยวข้องกับการเริ่มของเอกภพทั้งนั้น ผู้แรกที่เริ่มศึกษาปัญหาเหล่านี้อย่างจริงจังคือนักฟิสิกส์ซึ่งเกิดที่รัสเซียชื่อ กามอฟ แต่ภายหลังอพยพไปอยู่อเมริกาในช่วงปี 1948 ที่จริงกามอฟไม่ได้ตั้งใจที่จะคิดค้นเกี่ยวกับการเริ่มของเอกภพตั้งแต่ตอนแรก แต่ระหว่างที่เขากำลังคิดค้นเกี่ยวกับการเกิดของธาตุ เขาก็ได้บรรลุถึงข้อสรุปว่า เอกภพจะต้องเกิดขึ้นด้วย BIG BANG<br />
 <br />
สมมติฐานเอกภพบิกแบงของกามอฟ<br />
 <br />
          ตามทฤษฎีเอกภพของฟรีดมานน์ ซึ่งได้มาจากการประยุกต์ทฤษฎีสัมพัทธภาพจะบอกได้ว่า เอกภพมีจุดเริ่ม ซึ่งก็คือเงื่อนไขเบื้องต้นถึงทฤษฎีสัมพัทธภาพจะบอกไม่ได้ว่าเงื่อนไขข้างต้นนี้มาจากไหน แต่มันก็บอกให้เรารู้ว่า เอกภพเริ่มกำเนิดโดยมีเงื่อนไขเบื้องต้น แต่อย่างไรก็ตามทฤษฎีนี้ไม่ได้บอกเราว่าเอกภพตอนเริ่มกำเนิดนั้นร้อนหรือเย็น แล้วทำไมกามอฟถึงคิดว่าเอกภพกำเนิดด้วยความร้อนสูง แต่เพื่อที่จะเข้าใจตรงนี้ก็ลองมาคิดกลับดูว่าทำไมเอกภพที่เย็นจึงเป็นไปไม่ได้เช่นกัน ถึงแม้โลกจะมีธาตุมากมายหลายชนิด เมื่อดูทั้งเอกภพจะเห็นว่าเกือบทั้งหมดเป็นธาตุไฮโดรเจน เพราะว่าไฮโดรเจนประกอบขึ้นจากโปรตอนและอิเลคตรอน เราก็จะบอกได้ว่าตอนที่เอกภพกำเนิดและมีขนาดเล็กมาก อิเลคตรอนจะรวมเข้าไปในโปรตอนกลายเป็นนิวตรอน นั่นก็คือเอกภพที่เย็น ในช่วงแรกจะเต็มไปด้วยนิวตรอนและเมื่อเอกภพขยายตัวขึ้น นิวตรอนจะสลายตัวแบบเบต้า กลายเป็นโปรตอนและอิเลคตรอน โปรตอนนั้นจะทำปฏิกิริยารวมตัวกับนิวตรอนกลายเป็นตัว ทีเรียม (ไฮโดรเจนหนัก) และดิวทีเรียมจะรวมตัวกับนิวตรอนเป็น ไตรเทียม ซึ่งจะสลายตัวแบบเบตา กลายเป็นฮีเลียม 3 และเมื่อนิวตรอนอีกตัวรวมกับฮีเลียม 3 ก็จะได้อะตอมฮีเลียม และปฏิกิริยานิวเคลียร์ก็จะเกิดต่อกันไป ธาตุหนักต่างๆ ก็จะเกิดขึ้นในเอกภพต่อๆ กันไปเช่นกัน แต่ในความเป็นจริงนั้นในเอกภพมีไฮโดรเจน 75% ฮีเลียม 24% และอีก 1% เป็นธาตุอื่นๆ นั่นก็คือเกือบทั้งหมดเป็นธาตุเบาสองธาตุ คือ ไฮโดรเจนและฮีเลียม ซึ่งขัดกับสมมติฐานของเอกภพเย็นข้างต้น เพราะฉะนั้นกามอฟจึงคิดว่าเพื่อให้ขั้นตอนการเกิดธาตุหนักไม่ติดต่อกันไป จะต้องคิดว่าเอกภพเมื่อกำเนิดนั้นมีอุณหภูมิสูงมาก ถ้าเอกภพร้อนถึงจะเกิดปฏิกิริยารวมตัวกัน แต่เพราะร้อนกันออกอีกและก็อธิบายได้ว่าทำไมธาตุหนักจึงหยุดแค่ฮีเลียมเท่านั้น และนี่ก็คือที่มาของความคิดสมมติฐานเอกภพบิกแบงของกามอฟ โดยที่ขอเน้นว่ากามอฟไม่ได้บอกว่าบิกแบงเป็นต้นเหตุของการขยายตัวของเอกภพเลย เพียงแต่บอกว่าเพื่อที่จะอธิบายกำเนิดและปริมาณธาตุในเอกภพ เอกภพจะต้องเกิดด้วยบิกแบงเท่านั้น<br />
 <br />
เอกภพบิกแบงได้กลายเป็นโมเดลมาตรฐานของเอกภพ<br />
 <br />
         เมื่อกามอฟประกาศทฤษฎีอันนี้ เขาได้พยากรณ์สิ่งที่น่าสนใจไว้สิ่งหนึ่งซึ่งบอกว่าถ้าเอกภพเกิดขึ้นจากบิกแบงที่ร้อนมากๆ จะต้องมีร่องรอยของมันเหลือปรากฏอยู่ในเอกภพปัจจุบัน ร่องรอยที่ว่านั้นคืออะไร ถ้าเอกภพเย็นลงเมื่อขยายตัว แสดงว่าแสงที่อยู่ในเอกภพตอนบิกแบงนั้นก็ต้องเหลืออยู่ในเอกภพปัจจุบันด้วย โดยที่แสงนั้นเมื่อเย็นลงความยาวคลื่นจะยาวขึ้น และกามอฟคำนวณว่าแสงที่อยู่ในเอภพบิกแบงนั้นปัจจุบันจะมีความยาวคลื่นในเขตไมโครเวฟซึ่งเทียบกับอุณหภูมิได้ 7 องศาสมบูรณ์ (เคลวิน) แต่ในช่วงนั้นนักวิทยาศาสตร์ที่สนใจเกี่ยวกับกำเนิดของเอกภพมีไม่มาก และทฤษฎีการทำนายของกามอฟนี้แทบไม่ได้รับความสนใจเท่าไรเลย แต่เมื่อปี 1964 นักวิจัยชาวอเมริกัน 2 คน ชื่อ เพนเซียสและวินสัน ได้ค้นพบโดยบังเอิญว่าเอกภพนี้เต็มไปด้วยคลื่นไมโครเวฟขนาด 3 เคลวิน ซึ่งอยู่ทุกหนแห่งและทุกทิศทางอย่างสม่ำเสมอ และนี่ก็คือร่องรอยของบิกแบงตามที่กามอฟได้พยากรณ์ไว้นั่นเอง และในที่สุดเอกภพบิกแบงก็ได้เป็นที่ยอมรับกันและโมเดลนี้ก็ได้เป็นโมเดลมาตรฐานในการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับเอกภพในเวลาต่อมา โมเดลอื่นๆ เช่น เอกภพที่ไม่มีจุดกำเนิดของไอน์สไตน์เป็นอันต้องตกกระป๋องไป<br />
 <br />
แล้วเราจะเริ่มเกี่ยวกับการเริ่มของเอกภพอย่างไร<br />
 <br />
          จนถึงจุดนี้ว่าไปแล้วก็เป็นเพียงครึ่งแรกเกี่ยวกับปัญหากำเนิดของเอกภพ จากทฤษฎีสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์ การพบว่าเอกภพขยายตัวของฮับเบิ้ลและการค้นพบแสงร่องรอยของบิกแบง ตามคำพยากรณ์ของกามอฟ ซึ่งก็คือ 1 ทฤษฎี กับ 2 การค้นพบทำให้เรารู้ว่าเอกภพนั้นมีจุดเริ่มนั่นเอง แต่นี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุดของปัญหาเกี่ยวกับกำเนิดของเอกภพเริ่มมาอย่างไร เพราะอะไร ฯลฯ ยังมีปัญหาอย่างมากมายที่ต้องทำให้กระจ่าง โมเดลเอกภพที่สั่นนี้เราอาจจะชอบเพราะมันให้ความรู้สึกว่าเอกภพนั้นจะยั่งยืนอยู่ตลอดไป แต่ ฮอว์คิงและเพนโรส ได้พิสูจน์ให้เห็นในเวลาต่อมาว่าโมเดลนี้ไม่มีทางเป็นไปได้<br />
 <br />
พระเจ้าเท่านั้นหรือที่รู้ว่าเอกภพมีกำเนิดอย่างไร<br />
 <br />
         ฮอร์คิงและเพนโรสได้พิสูจน์ว่า ตราบใดที่คำนวณตามทฤษฎีสัมพัทธภาพตอนที่เอกภพกำเนิดนั้นอุณหภูมิและความหนาแน่นของเอกภพจะเป็นอนันต์ทั้งคู่ เพราะตามทฤษฎีจะมีจุดซิงกูลาริตีขึ้นมา ซึ่งจะทำให้เราไม่สามารถคำนวณอย่างต่อเนื่องได้ว่าก่อนหน้านั้นเป็นมาอย่างไร เราจะรู้ได้ก็เฉพาะหลังจากนั้นเท่านั้น และเพราะโมเดลเอกภพที่สั่นก็มีพื้นฐานมาจากทฤษฎีสัมพัทธภาพ เพราะฉะนั้นจะมีปัญหาของจุดซิงกูลาริตีติดอยู่เช่นกัน จากการพิสูจน์นี้ทำใหเทฤษฎีเกี่ยวกับกำเนิดของเอกภพต้องชนกำแพงอีกครั้ง ตราบใดที่มีจุดซิงกูลาริตีเป็นกำแพงกั้นอยู่ ก็จะมีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่จะรู้ว่าก่อนหน้านั้นเป็นอย่างไร แม้แต่ไอน์สไตน์ก็ได้ออกความเห็นเกี่ยวกับเกี่ยวกับจุดนี้ไว้ตอนปลายชีวิตว่า สิ่งที่ผมสนใจมากคืออยากรู้ว่าพระเจ้ามีโอกาสที่จะเลือกในการสร้างเอกภพหรือไม่ (What really interest me is whether God had any choice in the creations of the world) ถ้าเอกภพเกิดด้วยบิกแบงซึ่งร้อนมากแล้วเวลาที่ย้อนไปก่อนหน้านั้นเอกภพจะเป็นอย่างไร ถ้าคิดตรงไปตรงมาจะเห็นว่าความหนาแน่นของเอกภพจะต้องเป็นอนันต์ ซึ่งทฤษฎีทางฟิสิกส์ต่างๆ จะใช้การไม่ได้ จริงหรือที่จะเป็นอนันต์ ตราบใดที่เราตอบปัญหาเหล่านี้ไม่ได้ ก็แสดงว่าเรายังไม่รู้เกี่ยวกับกำเนิดของเอกภพอย่างแท้จริง<br />
 <br />
เอกภพจะเปลี่ยนไปมาระหว่างขยายตัว และ หดตัว อย่างไม่มีที่สิ้นสุด<br />
 <br />
         เพื่อที่จะตอบปัญหานี้ ได้มีการเสนอทฤษฎีของเอกภพที่สั่น ถ้าเอกภพซึ่งกำลังขยายตัวของเราเป็นเอกภพปิด เป็นไปได้ที่ถึงจุดหนึ่งมันจะเริ่มหดตัว นั่นก็คือถ้าในเอกภพมีมวลสารซึ่งเป็นต้นกำเนิดแรงโน้มถ่วงมาก แรงโน้มถ่วงของสารจะเบรกแรงขยายตัว และดึงให้เอกภพหดตัวในที่สุด และปัจจุบันการค้นพบแหล่งมวลสาร เช่น หลุมดำ นิวตริโน นั้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เป็นไปได้ที่เอกภพปิดจะเป็นจริง เอกภพที่หดตัวนี้ในที่สุดจะหดตัวจนเล็กมาก แต่ก็จะระเบิดบิกแบงอีก และปรากฏการณ์เดียวกันก็จะเริ่มอีกรอบ นั่นคือเอกภพจะเริ่มขยายตัวใหม่ และการขยายและหดตัวนี้จะต่อเนื่องกันไปไม่สิ้นสุด นี่ก็คือโมเดลของ เอกภพสั่น และเอกภพในปัจจุบันของเรากำลังอยู่ในช่วงขยายตัว<br />
 <br />
วิทยาศาสตร์ได้ได้ก้าวเข้าสู่อาณาเขตของพระเจ้า<br />
 <br />
         ถ้าอาณาเขตของพระเจ้ามีจริง เราก็คงไม่ควรจะไปก้าวก่าย แต่ในกรณีนั้นเพียงแต่หมายความว่ามนุษย์เรายังรู้ไม่ถึงเท่านั้น แต่ถ้าเราสามารถมองหาวิธีได้ วิทยาศาสตร์ย่อมเข้าไปได้ทุกหนทุกแห่ง ในทศวรรษ 1980 นักวิทยาศาสตร์ได้เริ่มค้นพบเส้นทางที่จะเข้าไปสู่อาณาเขตของพระเจ้านี้แล้ว ด้วยทฤษฎีที่เกี่ยวกับอนุภาคพื้นฐาน ซึ่งกำลังก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว และจากนี้ก็จะเป็นครึ่งหลังของการค้นคว้าเกี่ยวกับ กำเนิด ของเอกภพ ทำไมทฤษฎีของอนุภาคพื้นฐานจึงมาเกี่ยวกับ กำเนิด ของเอกภพได้ เมื่อลองพิจารณาเหตุต่อไปนี้จะบรรลุได้ ตอนที่เอกภพกำเนิด มันจะมีความหนาแน่นสูงและอุณหภูมิที่สูงมาก ในสภาพเช่นนั้นสสารจะมีสภาพเช่นไร จะรู้ได้โดยยกอุณหภูมิของสสารให้สูงขึ้นไปเรื่อยๆ จะเห็นว่าขั้นแรกจะแยกออกเป็นอะตอม เช่น ออกซิเจน คาร์บอน ไนโตรเจน เป็นต้น และเมื่ออุณหภูมิยิ่งสูงขึ้นอิเล็กตรอนจะหนีออกจากอะตอม นิวเคลียสกับอิเล็กตรอนจะแยกกันอยู่ในสภาพพลาสมา เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นอีกนิวเคลียสจะแยกออกเป็นนิวตรอน และโปรตอนและเมื่ออุณหภูมิสูงกว่า 10 (ยกกำลัง 12) องศา (1 ล้านล้านองศา) อนุภาคเหล่านี้จะแยกตัวออกเป็นอนุภาค ควาร์ก อนุภาคควาร์กเป็นอนุภาคพื้นฐานยิ่งกว่าโปรตอนและนิวตรอน นั่นก็คือการที่จะศึกษาสภาพตอนที่เอกภพกำเนิด ซึ่งมีอุณหภูมิและความหนาแน่นสูงมากนั้น เราจำเป็นต้องรู้และใช้ทฤษฎีเกี่ยวกับอนุภาคพื้นฐานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และการค้นคว้าเกี่ยวกับอนุภาคพื้นฐานนั้นได้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วหลังจากทศวรรษที่ 1980 เป็นต้นมา ซึ่งเป็นการเปิดยุคใหม่แห่งการค้นคว้าเกี่ยวกับกำเนิดของเอกภพด้วยนั่นเอง<br />
         ตามทฤษฎีของอนุภาคพื้นฐาน เอกภพและสสารในเอกภพของเราจะอยู่ภายใต้กฎของแรง 4 ชนิด ส่วนเหตุผลที่ใช้ทฤษฎีของอนุภาคพื้นฐานในการคิดเกี่ยวกับแรงก็เพราะสามารถคิดได้ว่าแรงนั้นก็คือการแลกเปลี่ยนอนุภาคสมมติระหว่างอนุภาคนั่นเอง ยกตัวอย่างเช่น การที่แม่เหล็กมีแรงต่อกันก็เพราะสารแม่เหล็กนั้นแลกอนุภาคโฟตอน (แสง)ระหว่างกันนั่นเอง และการที่โลกกับดวงจันทร์ดึงดูดกันก็เพราะมีการและเปลี่ยนอนุภาค กราวิตอน (อนุภาคแรงโน้มถ่วง) ระหว่างกันนั่นเอง แรง 4 ชนิดที่ว่าก็คือ แรงโน้มถ่วง แรงแม่เหล็กไฟฟ้า แรงนิวเคลียร์แบบแข็ง และแรงนิวเคลียร์แบบอ่อน เราอาจจะคิดว่ายังมีแรงอื่นๆ อีก เช่นแรงเสียดทาน แต่แรงอื่นนั้นจะสามารถอธิบายได้ว่ามีกำเนิดมาจากแรง 4 ชนิดนี้เท่านั้น ทำไมถึงมีแรง 4 ชนิด ก็เพราะว่าจากการที่ฟิสิกส์ได้พัฒนารวบรวมแรงตามธรรมชาติมาเป็นลำดับก็ปรากฏว่าเหลืออยู่เพียง 4 แรงเท่านั้นที่ไม่สามารถรวมกันได้อีกแต่เป็นอิสระต่อกัน นิวตันได้แสดงให้เห็นว่าแรงระหว่างดาวบนท้องฟ้ากับแรงที่ดึงลูกแอปเปิลให้ตกลงสู่พื้นดินนั้นเป็นแรงเดียวกัน คือแรงโน้มถ่วง ส่วน แมกซ์เวลนั้นได้รวมแรงไฟฟ้าและแรงแม่เหล็ก เข้าอยู่ภายใต้กฎอันเดียวกัน คือ กฎของแรงแม่เหล็กไฟฟ้า<br />
 <br />
แรงทั้ง 4 ชนิดนั้น ตอนแรกเป็นแรงชนิดเดียวกัน<br />
 <br />
          ถึงแรงทั้ง 4 ชนิดนี้แยกกันเป็นอิสระก็จริง แต่ประวัติของฟิสิกส์นั้นอาจกล่าวได้ว่าเป็นประวัติของการรวมแรงต่างชนิดให้อยู่ภายใต้กฎอันเดียวกัน ในอนาคตเราอาจรวมแรงเข้าด้วยกันจนเหลือ 3 ชนิด 2 ชนิด หรือในที่สุดเป็นแค่ชนิดเดียวก็ได้ ที่จริงความสำเร็จนี้ก็ไปถึงขั้นหนึ่งแล้ว ทฤษฎีเอกภาพของ ไอน์เบิร์กและซาลัม นั้น รวมแรงแม่เหล็กไฟฟ้าและแรงนิวเคลียร์แบบอ่อนเข้าด้วยกัน ความถูกต้องของทฤษฎีนี้ ได้รับการพิสูจน์ด้วยการทดลองแล้ว และทั้งสองก็ได้รับรางวัลโนเบลแล้วด้วย เพราะฉะนั้นจึงเสนอทฤษฎีที่จะคิดว่าแรงที่เหลือก็น่าจะรวมเข้าได้อีก ซึ่งปัจจุบันกำลังคิดคำนวณกันอย่างขะมักเขม้น ซึ่งบางทีเราอาจจะได้ข่าวตามหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับทฤษฎีเอกภาพที่ยิ่งใหญ่ ( Grand Unitied Theory, GUT ) ซึ่งเป็นการรวมแรง 3 แรง หรือทฤษฎีเอกภาพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดซึ่งพยายามที่จะรวมแรงทั้ง 4 เข้ด้วยกัน ตามแนวคิดนี้จะบอกได้ว่าตอนที่เอกภพกำเนิดนั้นแรงทั้ง 4 ชนิดนี้เป็นแรงชนิดเดียวกัน แต่เมื่อเอกภพวิวัฒนาการขึ้น แรงทั้ง 4 ได้แยกตัวออกจากกัน จนในที่สุดเป็นเหมือนต่างชนิดกันดังที่เห็นในปัจจุบัน <br />
 <br />
ปรากฏการณ์แปลกที่เกิดตอนเอกภพกำเนิด<br />
 <br />
         และเมื่อการค้นคว้าเกี่ยวกับการรวมแรงได้พัฒนาไปอีก เราก็รู้กันว่าตอนที่เอกภพกำเนิดนั้นไม่เพียงแต่ได้แยกตัวกันออกไปเท่านั้นแต่เอกภพจะเกิดการขยายใหญ่หรือ อินเฟลชัน ขึ้นด้วย นี่คือความรู้ใหม่ที่เราได้เกี่ยวกับกำเนิดของเอกภพจากการใช้ทฤษฎีของเอกภพของแรง<br />
         เมื่อเอกภพกำเนิดหลังจากที่แรงโน้มถ่วงได้แยกตัวออกจาก แรงชนิดเดียว เมื่อเวลา 10 (ยกกำลัง 36) วินาทีได้เกิดการเปลี่ยนแปลงสถานะทำให้แรงนิวเคลียร์แบบแข็งแยกตัวออกมาอีก ซึ่งเป็นช่วงเวลาเพียง 10 (ยกกำลัง 34) วินาที ขนาดของเอกภพได้ขยายตัวใหญ่ออกถึง 100 หลัก ขอให้ระวังว่า 100 หลัก ไม่ใช่ 100 เท่า<br />
         1 ล้าน ยังเป็นแค่ 6 หลัก 1 ล้าน ล้านก็แค่ 12 หลัก เพราะฉะนั้น 100 หลักใหญ่มหาศาลขนาดไหนคงพอจะได้ความรู้สึก และเราคงพอจะคาดเดาได้เองว่าถ้าปรากฏการณ์เหลือเชื่อเช่นนี้เกิดขึ้นมันย่อมมีผลต่อการเกิดปรากฏการณ์อื่นที่เหลือเชื่อต่อไปอีกด้วย<br />
 <br />
เกิดรูหนอน ( WORM HOLE ) ขึ้นในเอกภพอินเฟลชัน<br />
 <br />
         ได้กล่าวมาแล้วว่าการขยายใหญ่ (อินเฟลชัน) ในช่วงที่เอกภพเปลี่ยนสถานะ แต่การเปลี่ยนสถานะคืออะไร เราอาจจะไม่ค่อยคุ้นเคยกับคำนี้ แต่ที่จริงไม่ใช่ปรากฏการณ์ที่แปลกเท่าไร ยกเว้นตัวอย่างเช่นการที่น้ำเดือดกลายเป็นไอน้ำก็คือการเปลี่ยนสถานะจากของเหลวไปสู่ก๊าช และน้ำแข็งก็คือการเปลี่ยนสถานะจากของเหลวไปสู่ของแข็ง ปรากฏการณ์คล้ายกันนี้ได้เกิดขึ้นกับเอกภพนั่นเอง แล้วตอนที่เอกภพเปลี่ยนสถานะน่าจะเกิดอะไรขึ้นลองวาดภาพเปรียบเทียบกับกรณีที่น้ำเดือดกลายเป็นไอดูก็แล้วกัน จะเห็นว่ามีฟองเกิดขึ้นที่โน่นที่นี่ นั่นก็คือเอกภพ (อวกาศ) นั้นถูกทำให้โค้งอย่างรุนแรงไปทั่วทุกหนแห่ง<br />
         ทฤษฎีที่จะใช้กับเอกภพที่โค้งเช่นนี้ก็คือทฤษฎีสัมพัทธภาพ เมื่อใช้ทฤษฎีสัมพัทธภาพคำนวณศึกษาดูพบว่าจะเกิดรูหนอนขึ้นระหว่างฟองอวกาศเหล่านั้น ทำไมถึงเกิดขึ้น ก็เพราะขณะที่ฟองขยายตัวอย่างรวดเร็วนั้นช่องว่างระหว่างฟองอากาศจะถูกดันอัดด้วยผนังของฟองให้เล็กลงจนถึงที่สุด ซึ่งตามทฤษฎีสัมพัทธภาพนั้นอวกาศที่ถูกอัดให้เล็กที่สุดนั้นจะกลายเป็น รูหนอน (ซึ่งเมื่อมองจากข้างนอกจะเหมือนกับหลุมดำ) และอย่าลืมว่าอวกาศที่เปลี่ยนสถานะนี้กำลังเกิดอินเฟลชันอยู่ ซึ่งจะต้องมีพลังมหาศาล และเมื่อเกิดเป็นรูหนอนพลังงานอันมหาศาลในตัวมันจะผันแปรไปอย่างไร<br />
 <br />
เกิดอวกาศลูกจากอวกาศแม่<br />
 <br />
         เมื่อครู่ที่ได้บอกว่ารูหนอนเกิดขึ้นในอวกาศที่ถูกอัดระหว่างฟองอากาศ ถ้าจะพูดให้ถูกต้องยิ่งขึ้นต้องบอกว่าได้เกิดขอบฟ้าของเหตุการณ์ขึ้น เมื่อมองจากอวกาศด้านที่เกิดอินเฟลชันก็จะเห็นเป็นรูหนอนนั้นเอง ถ้าเช่นนั้นมาลองคิดกันดูว่าด้านในของขอบฟ้าของเหตุการณ์เป็นอย่างไร เราจะพบกับความจริงที่คาดไม่ถึงเมื่อเข้าไปข้างใน แต่ถ้าข้างในรูหลุมร้อนจริงจะกลับออกมาไม่ได้ (แต่ทางทฤษฎีเราย่อมคิดได้เสมอ)<br />
         ทางเข้าจะแคบมากเพราะถูกอัดด้วยฟองอากาศรอบข้าง แต่เมื่อผ่านทางเข้าไปสู่ข้างในมันจะกลายเป็นที่กว้างใหญ่ แม้จะถูกอัดด้วยพลังที่สูงมาก แต่เนื่องจากอวกาศส่วนที่เกิดขอบฟ้าของเหตุการณ์นั้นก็มีพลังสูงมาก อวกาศส่วนที่อยู่ข้างในของขอบฟ้าของเหตุการณ์ก็จะเกิด การขยายตัวใหญ่ (อินเฟลชัน) เช่นกัน จึงเกิดเป็นอวกาศที่ใหญ่ไพศาลขึ้น<br />
         อาจคิดได้ว่ารูหนอนเป็นอุโมงค์ที่ต่อเชื่อมระหว่างจุดสองจุดในเอกภพหรือเชื่อมระหว่างอวกาศหนึ่งกับอีกอวกาศหนึ่ง แต่ที่บอกว่าเชื่อมนั้นจะต่างจากความหมายทั่วไป เพราะระหว่างนั้นจะถูกกั้นด้วยขอบฟ้าของเหตุการณ์ ทั้งสองส่วนจะไม่เกี่ยวข้องกันได้เลย นั่นก็คืออวกาศอีกอันที่อยู่ฟากโน้นจะไม่มีความเกี่ยวข้องกับอวกาศฟากนี้ของเราได้เลย นั่นก็คือเราอาจสรุปง่ายๆ ได้ว่าถ้าเราให้อวกาศที่เกิดการเปลี่ยนสถานะเป็น อวกาศแม่ (Mother Universe) อวกาศใหม่ที่เกิดนี้จะเรียกว่าเป็นอวกาศลูก (Child Universe)<br />
 <br />
เกิดเอกภพใหม่จากเอกภพเดิมอย่างไม่มีที่สิ้นสุด<br />
 <br />
         นั่นก็คือเราได้พบว่าเอกภพสามารถสร้างเอกภพใหม่ขึ้นจากตัวเองได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด และที่น่าตื่นเต้นก็คือเอกภพลูกที่เกิดขึ้นก็จะสามารถให้กำเนิดเอกภพลูกใหม่ (ซึ่งมองจากเอกภพแม่เดิมก็จะเป็นเอกภพหลาน) ได้และเอกภพหลานก็สามารถให้กำเนิดเอกภพเหลนต่อไปอีกได้ และย่อมเป็นไปได้ที่ว่าในเอกภพใดเอกภพหนึ่งเหล่านี้จะมีสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นแล้ววิวัฒนาการจนมีปัญญาอันสูงส่ง และกำลังคิดเกี่ยวกับกำเนิดของเอกภพเช่นที่เรากำลังทำกันอยู่ก็ได้<br />
         แต่อย่างที่ได้บอกเมื่อครู่แล้วว่า ถึงจะมีเอกภพเช่นนั้นจริง เอกภพนั้นจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเอกภพเราเลย ฮอว์คิงเคยได้เสนอทฤษฎีการระเหยของหลุมดำเล็ก (mini black hole) ไว้ ซึ่งเมื่อใช้ทฤษฎีนี้กับรูหนอน รูหนอนนี้ก็จะระเหยได้เช่นกัน และถ้าเป็นเช่นนั้นจริง สิ่งที่จะเป็นตัวเชื่อมระหว่างเอกภพแม่และเอกภพลูกก็จะหายไปหมด<br />
         ถ้าไม่มีความเกี่ยวข้องกัน คิดไปก็อาจจะไม่มีประโยชน์ แต่เพราะเรารู้เสียแล้วว่ามันมี เราย่อมต้องค้นคว้าในรายละเอียดต่อไป<br />
 <br />
เอกภพแรกสุดเกิดมาจากศูนย์<br />
 <br />
         จากการที่รู้ว่าเอกภพสามารถให้กำเนิดเอกภพใหม่ได้ช่วยให้ความรู้เกี่ยว กำเนิด ของเอกภพของเราก้าวหน้าขึ้นขึ้นไปอย่างมาก แต่ถ้าคิดให้ดีก็จะเห็นว่าในคำอธิบายข้างต้นไม่ได้บอกว่าเอกภพแม่แรกสุดมาจากไหน บอกแต่ว่าเอกภพแม่นี้ให้กำเนิดเอกภพลูก หลาน<br />
         เพื่อที่จะเข้าใจถึงกำเนิดของเอกภพอย่างถ่องแท้ เราจะต้องสามารถเข้าใจและอธิบายได้ว่าเอกภพแม่เกิดขึ้นมาได้อย่างไร ทฤษฎีล่าสุดยังอธิบายจุดนี้ไม่ได้เช่นนั้นหรือ ปัจจุบันนักทฤษฎีระดับโลก เช่น ฮอว์คิง และวิเลนเคนกำลังศึกษาเพื่อหาคำตอบต่อปัญหานี้อยู่ และคนทั่วโลกให้ความสนใจกับฮอว์คิงขณะนี้ก็เพราะต้องการรู้คำตอบเร็วๆ นั่นเอง<br />
         ในการศึกษาของฮอว์คิงนั้น เขาได้ใช้คณิตศาสตร์ชั้นสูงกับฟังก์ชันคลื่น (wave function) ของอวกาศซึ่งเข้าใจยากมากสำหรับคนธรรมดา เพราะฉะนั้นในที่นี้จะอธิบายถึงแนวทางการศึกษาของวิเลนเคนซึ่งเข้าใจได้ค่อนข้างง่ายกว่า ที่จริงความคิดของสองคนแทบจะเหมือนกัน เพราะฉะนั้นถ้าเข้าใจความคิดของวิเลนเคนได้ก็แสดงว่าก็เข้าใจความคิดของฮอว์คิงแล้วเช่นกัน วิเลนเคนได้ใช้ทฤษฎี ลอดอุโมงค์ ของอนุภาคพื้นฐานอธิบายว่าเอกภพแรกสุดเกิดมาจากศูนย์<br />
 <br />
เอกภพแรกสุดเกิดมาจากปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์<br />
 <br />
         ก่อนที่จะอธิบายทฤษฎีของวิเลนเคน ขอเน้นทฤษฎีที่บอกว่าเอกภพแรกเกิดมาจากศูนย์ นั่นเป็นทฤษฎีที่จะสามารถอธิบาย กำเนิดของเอกภพได้สมบูรณ์ที่สุด เพราะในแง่ของปรัชญาศาสตร์แล้วถ้าเอกภพแรกไม่ได้เกิดมาจากศูนย์ ก็จะมีคำถามต่อได้ว่า แล้วก่อนหน้านั้นมันมีอะไร ซึ่งจะถามไปได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุดนั่นเอง<br />
         แล้วปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์ของวิเลนเคนคืออะไร เราอาจจะไม่ค่อยคุ้นกับคำๆ นี้ในชีวิตประจำวัน แต่สำหรับในระดับอนุภาคพื้นฐานนั้นปรากฏการณ์นี้เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่สุดอย่างหนึ่ง<br />
เราจะเข้าใจปรากฏการณ์นี้ได้ดังนี้<br />
         สมมติมีลูกบอลวางอยู่ตรงหุบเขาระหว่างยอดเขาสองลูก ตามปกติจะให้ลูกบอลออกจากหุบเขานี้ได้จะต้องโยนหรือยกลูกบอลข้ามยอดเขาถึงจะทำได้ แต่ปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์ บอกเราว่าลูกบอลสามารถ ลอด (อุโมงค์) ใต้ยอดเขาออกมาข้างนอกได้โดยไม่ต้องใช้พลังงานเลยปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นเป็นประจำกับอนุภาคพื้นฐานต่างๆ แม้แต่ของใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น นาฬิกาควอตซ์ ทรานซิสเตอร์ ฯลฯ ซึ่งก็คือการประยุกต์ใช้ปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์ของอิเล็กตรอนให้เป็นประโยชน์นั่นเอง วิเลนเคนบอกว่า เอกภพเริ่มเกิดด้วยปรากฏการณ์นี้เช่นกัน นั่นก็คือเอกภพแม่แรกสุดเกิดมาจากศูนย์ ด้วยปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์<br />
มี เกิดจาก ศูนย์ ได้อย่างไร<br />
 <br />
         ตามทฤษฎีขนาดของเอกภพตอนแรกที่เกิดจากศูนย์ด้วยปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์นั้นมีขนาดประมาณ 10 (ยกกำลัง 32) เซนติเมตร ซึ่งเป็นขนาดที่เล็กยิ่งกว่าอนุภาคพื้นฐานมากมาย วิเลนเคนบอกว่าในโลกระดับเล็กขนาดนั้นไม่แปลกเลยที่จะเกิดปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์ แต่ก็ยังคงเป็นที่น่าสงสัยอยู่ดีว่าการที่เอกภพเกิดจากศูนย์นั้นเป็นไปได้อย่างไร ตามคำอธิบายข้างต้นของปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์จะเห็นว่าก่อนลอดนั้นมีลูกบอลอยู่ที่หุบเขาอยู่แล้วจะบอกว่าสภาพเป็นศูนย์ได้อย่างไร เพื่อที่จะเข้าใจจุดนี้เราต้องเข้าใจคำว่าศูนย์ ของวิเลนเคนให้ดี<br />
 <br />
ศูนย์ ตามทฤษฎีของวิเลนเคน<br />
 <br />
         ศูนย์ ที่วิเลนเคนบอกก็คือไม่มีเอกภพ นั่นก็คือไม่มีทั้งเวลา (กาล) และอวกาศ แต่ถึงจะไม่มีทั้งกาลและอวกาศก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีอะไรเลย นี่เป็นจุดที่เข้าใจยากจุดหนึ่ง ก็เพราะว่าปกติเราจะไม่เรียกสภาพที่ไม่มีอะไรว่าศูนย์ แต่ทางทฤษฎีของอนุภาคพื้นฐานจะไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป<br />
ตัวอย่างต่อไปนี้อาจช่วยให้เข้าใจได้ดีขึ้น<br />
         ที่ศูนย์วิจัย Fermi ของ อเมริกาและ CERN ของยุโรป (ที่สวิส) จะมีเครื่องเร่งอนุภาคที่ใช้ในการทดลองเกี่ยวกับอนุภาคพื้นฐาน สิ่งหนึ่งที่นักวิจัยทำกันอยู่คือการรวมพลังงานขนาดมหึมาเข้าสู่จุดหนึ่งในอวกาศ (สุญญากาศ) ซึ่งผลที่เกิดขึ้นก็คือจะเกิดอนุภาคขึ้นในอวกาศที่แต่เดิมไม่มีอะไรเลย อนุภาคเหล่านี้ก็คือโปรตอนและแอนติโปรตอน อิเล็กตรอนและแอนติอิเล็กตรอน<br />
         ทำไมถึงเกิดขึ้นได้ ก็เพราะอวกาศที่เราคิดว่าไม่มีอะไรเลยนั้นเมื่อมองในระดับที่เล็กมากๆ และในเวลาที่สั้นมากๆ จะมีการเกิดและสลายตัวของอนุภาคอยู่ตลอดเวลา ถ้าเรารวมพลังขนาดสูงเข้าที่จุดในอวกาศ อนุภาคที่เกิดขึ้นที่นั่นจะปรากฏตัวออกมาให้เห็นได้<br />
         นั่นก็คือ ถึงจะมองไม่เห็น แต่ในสุญญากาศนั้นจะไม่ใช่อวกาศที่ไม่มีอะไรแต่จะมีการเกิดและสลายตัวของอนุภาคอยู่ตลอดเวลา<br />
เอกภพเกิดขึ้นจากสภาพ ศูนย์ หรือเอกภพสมมติ<br />
 <br />
        วิเลนเคนบอกว่าการเกิดของเอกภพก็สามารถคิดได้ในทำนองเดียวกัน นั่นก็คือสภาพศูนย์นั้นมีเอกภพสมมติอยู่ระหว่างยอดเขาสองลูกในหุบเขา (ซึ่งนักฟิสิกส์เรียกสภาพนี้ว่า Super space) ในสภาพนี้จะการเกิดและสลายตัวของเอกภพอยู่ตลอดเวลา เกิดแล้วก็สลาย สลายแล้วก็เกิด จะเปลี่ยนแปลงไปมาตามกฎของความไม่แน่นอน ซึ่งทางฟิสิกส์จะเรียกสภาพนี้ว่าไม่มีสถานะที่เสถียร และวิเลนเคนนิยามว่านี่คือสภาพศูนย์นั่นเอง และเอกภพของเรานั้นก็เกิดมาจากปรากฎการณ์ลอดอุโมงค์ของเอกภพสมมติอันใดอันหนึ่งนั่นเอง</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://study.eduzones.com/highschool/2009/11/27/%e0%b9%80%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b8%a0%e0%b8%9e/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

