ประถมศึกษา

ผลไม้ล้างพิษ

editor_ae — Tue, 10 Nov 2009 06:47:11 +0000

ในภาวะปัจจุบันมีหลายปัจจัยที่ทำให้เราต้องเลือกกิน เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เข้าสู่ร่างกายแล้วย่อมมีผลตามมาทั้งสิ้น อาหารชนิดเดียวกันบางครั้งก็มีทั้งคุณทั้งโทษ วันนี้horapa.comขอแนะนำผลไม้ที่ใช้ล้างพิษในร่างกายค่ะ ผลไม้เหล่านี้หาซื้อได้ง่ายตามท้องตลาดทั่วไปและราคาไม่แพงด้วยค่ะ

แอปเปิ้ล
เป็นผลไม้ที่ดีที่สุดสำหรับการขจัดของเสียออกจากร่างกาย สารเปกตินในแอปเปิ้ลจะช่วยนำสารพิษไปกำจัดทิ้ง ทั้งยังป้องกันไม่ให้โปรตีนในลำไส้เกิดการบูดเน่า แอปเปิ้ลยังมีเส้นใยมากจะทำหน้าที่เป็นไม้กวาด ทำความสะอาดลำไส้ช่วยให้ตับและระบบย่อยทำงานได้ดียิ่งขึ้น กระตุ้นน้ำย่อย นอกจากนี้ยังมีวิตามินและเกลือแร่ และยังเหมาะกับผู้ที่กำลังลดน้ำหนักอีกด้วยค่ะ

องุ่น
เป็นสารฟอกล้างสำหรับผิวหนัง ตับ ลำไส้และไตโดยเฉพาะ เนื่องจากองุ่นมีคุณสมบัติรักษาน้ำมูกที่จะออกมาจากเยื่อเมือกต่างๆในร่างกาย องุ่นยังให้พลังงานสูงและนำไปใช้ได้ง่าย เกลือแร่อุดม ดังนั้นจึงช่วยบำรุงเลือดและซ่อมสร้างเซลล์ในร่างกาย

สับปะรด
มีเอนไซม์โปรเมลินสูง เอนไซม์ตัวนี้จะช่วยการทำงานของกรดไฮโดรคลอริกในกระเพาะ และช่วยทำให้ของเสียที่เป็นโปรตีนแตกตัวได้เร็วขึ้น เชื่อกันว่าสับปะรดช่วยรักษาอาการอักเสบในทางเดินอาหาร ช่วยในการซ่อมแซมส่วนต่างๆที่สึกหรอ ช่วยการทำงานของต่อมไร้ท่อและช่วยกำจัดน้ำมูก

มะละกอ มะม่วง แตงโม
ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันแต่มะม่วงมีสารสำคัญน้อยกว่ามะละกอเล็กน้อย ผลไม้ทั้งสองชนิดมีเอนไซม์ชื่อปาเปน ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับน้ำย่อยเปปซินในกระเพาะอาหาร ดังนั้นมันจึงช่วยทำให้ของเสียที่เป็นโปรตีนแตกตัวได้เร็วขึ้นเช่นเดียวกับโปรเมลิน ทั้งมะละกอและมะม่วงดีสำหรับทำความสะอาดลำไส้และช่วยย่อยอาหาร เชื่อกันว่ามะละกอยังช่วยลดอาการซึมเศร้าได้อีกด้วย แตงโมมีฤทธิ์ขับปัสสาวะ ดังนั้นจึงช่วยฟอกล้างร่างกายได้เป็นอย่างดี ใช้รักษาแผลในกระเพาะ ลดความดันเลือดสูง ทำให้สบายท้อง น้ำคั้นจากเปลือกของแตงโมและเมล็ด หากดื่มก่อนกินเนื้อแตงโมในมื้ออาหารสักครึ่งชั่วโมง จะทำให้ได้ประโยชน์สูงสุด เนื่องจากเปลือกของแตงโมอุดมด้วยคลอโรฟิลล์และเมล็ดอุดมด้วยวิตามิน

กิมจิ

editor_ae — Tue, 10 Nov 2009 06:39:41 +0000

ตั้งแต่มนุษย์เริ่มทำการเพาะปลูกมานั้น ผักเป็นที่ชื่นชอบเนื่องจากมีวิตามินและแร่ธาตุมากมาย อย่างไรก็ดีในฤดูหนาวเมื่อการเพาะปลูกไม่เอื้ออำนวยจึงได้นำไปสู่การพัฒนาการการถนอมอาหารโดยวิธีการหมักดอง กิมจิซึ่งเป็นผักดองชนิดหนึ่งจึงถือกำเนิดขึ้นในศตวรรษที่ 7
   กำเนิดการใช้พริกเผ็ดป่น
แรกทีเดียว กิมจิเป็นผักดองเค็มดีๆนี่เอง แต่ในระหว่างศตวรรษที่ 12 ได้มีการทำกิมจิในรูปแบบใหม่ที่มีส่วนผสมของเครื่องเทศและเครื่องปรุงรสและในศตวรรษที่ 18 พริกเผ็ดป่นก็ได้มาเป็นส่วนผสมที่สำคัญของกิมจิในที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องขอขอบคุณการนำเอากะหล่ำปลีเข้ามาในศตวรรษที่ 19 มาทำเป็นกิมจิซึ่งเป็นที่ทราบกันดีในปัจจุบันนี้

ที่มาของชื่อกิมจิ
เป็นที่น่าสงสัยกันมาตลอดว่าชื่อกิมจินี้คงมาจากคำว่าชิมเช (Shimchae) (ผักดองเค็ม) แต่ด้วยสำเนียงที่เปลี่ยนไป ก็จะกลายเป็น: ชิมเช – คิมเช – กิมเช – กิมจิ
กิมจิในสมัยโบราณ
เป็นการยากที่จะพิสูจน์ขบวนการการพัฒนากิมจิในสมัยโบราณเพราะการบันทึกทางประวัติศาสตร์ในสมัยนั้นแทบจะไม่มีเลย เราเพียงแต่สันนิษฐานเอาว่าใช้วิธีการนำผักมาดองเกลือเพื่อที่จะเก็บรักษาไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้เท่านั้น

กิมจิในสมัยอาณาจักรโคเรียว
แม้จะไม่มีการบันทึกแน่ชัดลงไปว่ามีการพบกิมจิในสมัยก่อน กะหล่ำปลีได้ถูกกล่าวถึงในตำรายารักษาโรคทางภาคตะวันออกเรียกว่า ฮันยักกูกึบบัง (Hanyakgugeupbang) มีกิมจิสองชนิดคือ กิมจิ-จางอาจิ (Kimchi-jangajji) (หัวไชเท้าฝานเป็นแผ่นดองด้วยซอสถั่วเหลือง) และ ซุมมู โซกึมชอลรี (Summu Sogeumjeori – หัวไชโป๊) สมัยนี้กิมจิเริ่มได้รับความสนใจว่าเป็นอาหารแปรรูปที่ชื่นชอบโดยไม่คำนึงถึงฤดูกาลและการเก็บรักษาในฤดูหนาว สงสัยกันว่าการพัฒนาให้มีรสชาติในสมัยนั้นคือการทำกิมจิให้มีรสจัดจ้าน

กิมจิในสมัยโชซอน
หลังจากที่ได้มีการนำผักจากต่างประเทศเข้ามา กะหล่ำปลีใช้เป็นผักหลักในการทำกิมจิโดยทั่วไป ต้นศตวรรษที่ 17 (หลังจากที่ถูกญี่ปุ่นรุกรานในปี ค.ศ. 1592) มีการนำเข้าพริกจากประเทศญี่ปุ่น หลังจากนั้นราว 200 ปี พริกได้ถูกใช้เป็นส่วนผสมอย่างหนึ่งของกิมจิ ดังนั้นราวปลายสมัยโชซอนสีของกิมจิจึงกลายมาเป็นสีแดง

กิมจิในราชสำนักโชซอน
ตามปกติมีกิมจิสามชนิดที่ได้ถูกนำขึ้นมาถวายต่อกษัตริย์ในราชวงศ์โชซอน ได้แก่กะหล่ำปลีล้วน ชอทกุกจิ (Jeotgukji) เป็นกิมจิที่ผสมด้วยปลาหมักจำนวนมาก กิมจิหัวไชเท้า หรือ คักดูกิ (kkakdugi) และกิมจิน้ำตำราอาหารของโชซอน คือ โชซอน มูซางซานชิก โยรีเจบ็อบ (Joseon massangsansik yorijebeop) อธิบายการทำ ชอทกุกจิดังนี้:
1) ขั้นตอนแรกหั่นกะหล่ำปลีและหัวไชเท้าที่ล้างสะอาดแล้วเป็นชิ้นเล็กๆแล้วหมักเกลือ
2) นำมาผสมกับพริกแดงสับ กระเทียม ดรอบวอท (มินาริ -minari) ใบมัสตาด และสาหร่ายทะเล
3) ต้มปลาหมักแล้วทิ้งไว้ให้เย็น
4) ผสมน้ำปลาต้มกับเครื่องปรุงทั้งหมด
5) นำไปหมักในหม้อแล้วปล่อยทิ้งไว้จนได้ที่

แม้หัวไชเท้าและน้ำจะเป็นวัตถุหลักในการทำกิมจิน้ำ (dongchimi) ยังมีเครื่องปรุงหลายอย่างใช้ในการเพิ่มรสชาติสำหรับราชสำนักโชซอน หัวไชเท้าที่นำไปทำกิมจิน้ำจะต้องมีรูปทรงที่ดีและจะต้องล้างและหมักด้วยเกลือก่อนที่จะนำไปหมักในไหฝังดิน มีเกร็ดเล็กน้อยว่ากษัตริย์โกชอง (Gojong) กษัตริย์องค์รองสุดท้ายของโชซอน โปรดก๋วยเตี๋ยวเย็นผสมในกิมจิน้ำพร้อมด้วยน้ำซุปเนื้อเป็นอาหารมื้อค่ำในฤดูหนาว ดังนั้นจึงมีการทำกิมจิน้ำตำหรับพิเศษโดยมีลูกแพร์เป็นส่วนผสมใช้ทำก๋วยเตี๋ยวเย็นโดยเฉพาะ

กิมจิสมัยใหม่
มีการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์พบว่ากิมจิเป็นอาหารบำรุงอย่างดีและมีนักโภชนาการทั้งหลายยังได้แนะนำให้เป็นอาหารในอนาคตสำหรับการบริโภคทั้งในและต่างประเทศ ดังนั้นกิมจิจึงเป็นสินค้าส่งออกไปยังประเทศต่างๆที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ชาวเกาหลีที่เดินทางเข้าประเทศจีน รัสเซีย และ เกาะฮาวาย และ ญี่ปุ่น เป็นคนแรกที่แนะนำกิมจิและรับประทานกิมจิเป็นเครื่องเคียงและค่อยๆเป็นที่นิยมขึ้นเรื่อยๆในหมู่ชาวต่างชาติ ด้วยประการฉะนี้จะพบกิมจิได้ในที่ที่มีชาวเกาหลีอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอเมริกาและญี่ปุ่นซึ่งมีชาวเกาหลีมากมาย กิมจิบรรจุกล่องหาได้ง่าย แต่ก่อนการผลิตและการบริโภคกิมจิจะอยู่ในสังคมชาวเกาหลีเท่านั้น แต่ปัจจุบันได้กลายเป็นอาหารของโลกไปแล้ว

ทำไมกิมจิถึงได้มีการพัฒนาในประเทศเกาหลี
ในโลกนี้มีอาหารประเภทผักหมักดองไม่กี่ชนิด เหตุผลเป็นไปได้ว่ากิมจิได้รับการพัฒนาเป็นอาหารหมักขึ้นชื่อโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศเกาหลีมีดังนี้:
1) ผักต่างๆเป็นที่นิยมของคนโบราณในประเทศเกาหลี การผลิตที่สำคัญคือการเกษตรกรรม
2) ชาวเกาหลีมีวิธีการที่น่าทึ่งในการหมักปลาเพื่อใช้เป็นเครื่องปรุงรส
3) กะหล่ำปลี (Brassica) ซึ่งเหมาะในการทำกิมจิมีปลูกอยู่ทั่วไป

มีการบอกเล่ากันมาว่าการพัฒนากิมจิมีรากฐานมาจากสมัยนิยมการถือครอบครองที่ดินสำหรับพระซึ่งเริ่มมีมาก่อนสมัยของสามอาณาจักรบนคาบสมุทรเกาหลี เนื่องจากฤดูหนาวอันหนาวเหน็บนั้น ผู้คนในสมัยนั้นจำต้องรู้วิธีการถนอมอาหารประเภทผักเพื่อเก็บรักษาไว้

อาหารเทศกาลสำคัญ ๓ อย่างของจีน –ขนมอี๋ บ๊ะจ่าง และ ขนมไหว้พระจันทร์

editor_ae — Tue, 10 Nov 2009 06:35:21 +0000

ในช่วงเทศกาลต่าง ๆ ของจีน ขนบธรรมเนียมประเพณีด้านอาหารการกินของจีนมีลักษณะพิเศษมาก เทศกาลตรุษจีน และ เทศกาลไหว้พระจันทร์ เป็นเทศกาลที่สำคัญที่สุดในรอบปีตามขนบประเพณีของจีน ขนมอี๋ บ๊ะจ่าง และ ขนมไหว้พระจันทร์ เป็นอาหารที่ใช้ในการเฉลิมฉลอง ๓ เทศกาลดังกล่าวนี้ จึงถูกเรียกว่าเป็นอาหารเทศกาลสำคัญ ๓ อย่าง ต่อไปจะแนะนำสิ่งต่าง ๆ เกี่ยวกับ ขนมอี๋ บ๊ะจ่าง และ ขนมไหว้พระจันทร์

เทศกาลตรุษจีนเป็นเทศกาลที่สำคัญที่สุดของชาวจีน การฉลองเทศกาลตรุษจีนมีขนบประเพณีด้านอาหารการกินที่เป็นชุด ส่วนขนม อี๋ที่ใช้ในการฉลองเทศกาลโคมไฟในวันขึ้น ๑๕ ค่ำเดือนอ้ายตามปฏิทินจันทรคตินั้นเป็นอาหารรั้งท้ายใน ประเพณีการกินในการเฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่ ในวันนี้ แต่ละ ครอบครัวต้องรับประทานขนมอี๋ ชาวภาคใต้และชาวภาคเหนือของจีนเรียกขนมอี๋ต่างกัน ชาวภาคใต้เรียกขนมอี๋ ว่า ทังหยวน ส่วนชาวภาคเหนือเรียกขนมอี๋ว่าหยวนเซียว นอกจากนี้ วิธีการทำหยวนเซียว และ ทังหยวนก็ต่างกัน

วิธีการทำ หยวนเซียวในภาคเหนือของจีนคือ นำถั่วลิสง น้ำตาลทรายและถั่วเขียวสุกที่บดให้ละเอียดมาผสมเป็นไส้ถั่ว แล้วนำไส้ถั่วเหล่านี้มาปั้นให้เป็นเม็ดกลม ๆ และจุ่มน้ำ หลังจากนั้น วางไส้เม็ดกลมเหล่านี้ลงในบุ้งกี๋ที่มีแป้งข้าวเหนียว แล้วเขย่าบุ้งกี๋ ทำให้ไส้เม็ดกลมเคลือบด้วยแป้งข้าวเหนียว จนกลายเป็นลูกกลมที่มีขนาดเล็กกว่าไข่ไก่เล็กน้อย เพียงเท่านี้ก็เป็นขนม หยวนเซียวเรียบร้อย ในยุคปัจจุบัน ผู้คนมีธุระการงานมาก ส่วน มากไม่ได้ทำ ขนมหยวนเซียวด้วยตนเอง แต่ไปซื้อ ขนมหยวนเซียวสำเร็จรูปตามตลาด เมื่อ เทศกาลโคมไฟมาถึง ตามถนนใหญ่หรือตรอกเล็กซอยน้อย จะเห็นมีพ่อค้าแม่ค้าตั้งแผงลอย และใช้บุ้งกี๋ขนาดใหญ่ผลิต และจำหน่ายขนมอี๋ ที่กรุงปักกิ่ง ขนมอี๋ของ ร้านยี่ห้อ เต้าเซียงจูน และ ร้านยี่ห้อ กุ้ยเซียงจูนได้รับความนิยมจากชาวปักกิ่งมากที่สุด

สำหรับชาวภาคใต้ พวกเขานิยมทำขนมอี๋ด้วยตนเอง พวกเขา ใช้น้ำร้อนผสมกับแป้งข้าวเหนียว นำถั่วลิสง และถั่วเขียวสุกที่บดละเอียดและสิ่งอื่น ๆ มาผสมกัน เพื่อทำเป็นไส้ เสร็จแล้วก็ใช้แป้งข้าวเหนียวห่อไส้ ปั้นเป็นลูกกลมเล็ก ๆ ขนมอี๋ที่มีชื่อเสียงในภาคใต้ของจีนคือ ขนมอี๋ที่ผลิตจากเมืองหนิงโปที่อยู่ทางภาคตะวันออกของจีน และ ไล่ทังหยวนที่ผลิตที่ เมืองเฉิงตู ของมณฑล เสฉวน

ไม่ว่า ขนมหยวนเซียว หรือ ขนมทังหยวน ล้วนต้องต้มน้ำกิน เมื่อต้มขนมหยวนเซียว หรือ ขนมทังหยวนสุกแล้ว จะนิ่มและมีรสหวาน อร่อยมาก ตามที่เล่ากันในหมู่ประชาชน สาเหตุที่หมู่ชาวจีนรับ ประทานขนมหยวนเซียว หรือ ขนมทังหยวน ในเทศกาลโคมไฟ ก็เพราะว่า คำว่า ขนมหยวนเซียว และ ขนมทังหยวน มีความหมายว่า สมาชิกครอบครัวอยู่พร้อมหน้ากัน

ในวันแรม ๕ ค่ำเดือน๕ ตามปฏิทินจันทรคติ เป็นเทศกาล บ๊ะจ่าง ขนบประเพณีด้านอาหารการกินในเทศกาลนี้คือ รับประทาน บ๊ะจ่าง บ๊ะจ่างเป็นขนมที่ใช้ใบไผ่ห่อข้าวเหนียว ทำเป็นรูปทรงกรวยหรือรูปลักษณะต่าง ๆ แล้วใช้เชือกเส้นเล็ก ๆ มัด เมื่อทำเสร็จแล้ว ก็ต้มให้สุก แล้วรับประทานได้ เนื่องจากประชาชาในท้องที่ต่าง ๆ ของจีนมีรสนิยมที่แตกต่างกัน ไส้และรสชาติของบ๊ะจ่างในท้องถิ่น ต่าง ๆ ของจีนจึงมีรสชาติแตกต่างกัน เมือง ซูโจว เจียซิงและหนิงโปซึ่งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแยงซี เป็นเขตที่เรียกได้ว่า ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว ด้วยเหตุนี้ บ๊ะจ่างที่ผลิตจากที่นี่จึงเป็นตัวแทนของ บ๊ะจ่างภาคใต้จีน ส่วนประกอบที่สำคัญของไส้ มีถั่วเขียวสุกที่บดละเอียด เนื้อหมู ลูกจ๊อที่บดละเอียดเป็นต้น ส่วนบ๊ะจ่างของภาคเหนือจะนำลูกจ๊อที่บดละเอียดและผลไม้แห้งมาทำเป็นไส้

บ๊ะจ่างกลายเป็นอาหารในการฉลองเทศกาลมานาน เล่ากันว่า การรับประทานบ๊ะจ่างในเทศกาลบ๊ะจ่างนั้นก็เพื่อระลึกถึง ชีหยวน กวีเอกผู้มีความรักชาติยิ่งใหญ่ในสมัยโบราณของจีน เล่ากันว่า เมื่อศตวรรษที่ ๓ ก่อนคริสติศักราช ปิตุภูมิของ ชีหยวนถูกข้าศึกตีแตก ชีหยวนมีความโศกเศร้าระทมใจและ โกรธแค้นมาก จึงกระโดดแม่น้ำฆ่าตัวตายในวันแรม ๕ เดือน ๕ หลังจากนั้น วันนี้ก็ได้กลายเป็นวันระลึกถึง ชีหยวน เมื่อถึงวันนั้น ประชาชนก็จะนำข้าวเหนียวใส่กระบอกไม้ไผ่ แล้วโยนลงไปในแม่น้ำ เพื่อเป็นการไว้อาลัย ชีหยวน ต่อมา มีการเล่ากันว่า ขนมที่นำไปเซ่นไหว้ถูกมังกรที่อยู่ในแม่น้ำขโมยกิน ประชาชนจึงใช้ใบไม้ห่อกระบอกไม้ไผ่ แล้วใช้เชือกสีมัดไว้ เล่ากันว่า มังกรคะนองน้ำกลัวสิ่งของสองอย่างนี้ที่สุด ต่อมา กระบอกไม้ไผ่ที่ใส่ข้าวเหนียวก็ค่อย ๆ พัฒนาเป็นบ๊ะจ่างในสมัยปัจจุบัน

บ๊ะจ่างไม่เพียงแต่เป็นขนมฉลองเทศกาล หากยังเป็นของขวัญในหมู่เพื่อนฝูงญาติพี่น้องได้ เมื่อถึงเทศกาล บ๊ะจ่าง ประชาชนที่ไปเยี่ยมเพื่อนหรือญาติพี่น้องมักจะหิ้วบ๊ะจ่างไปฝากกัน ในวันขึ้น ๑๕ ค่ำเดือน ๘ ตามปฏิทินจันทรคติ ดวงจันทร์ในค่ำวันนี้เต็ม ดวงและดวงโตที่สุด จึงเรียกว่า เทศกาล ถวนหยวน ซึ่งมีความหมายว่า เทศกาลที่ญาติพี่น้องอยู่พร้อมหน้ากัน ในคืนเทศกาล ไหว้พระจันทร์ ขนมไหว้พระจันทร์เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เด็ดขาด ขนมไหว้พระจันทร์ เป็นขนมรูปกลมแบน ข้างในมีไส้ สิ่งที่ต่างจากขนมเปี๊ยะปกติคือ บนเปลือกผิวด้านหน้าของขนมไหว้พระจันทร์จะมีแบบลวดลายต่าง ๆ เช่น รูปเทพธิดาฉางเอ้อที่เหาะจากโลกมนุษย์ไปสู่พระจันทร์ หรือลวดลายที่แสดงให้เห็นถึงดอกไม้สวยงามและพระจันทร์ เต็มดวง เป็นต้น

ในคืนไหว้ พระจันทร์ เมื่อ ดวงจันทร์เริ่มขึ้นสู่ท้องฟ้า ผู้คนต่างก็นำขนมไหว้พระจันทร์และ ผลไม้ชนิดต่าง ๆ ไปวางที่ลานหน้าบ้าน เพื่อทำพิธีไหว้พระจันทร์ หลังพิธีไหว้พระจันทร์ คนในครอบครัวก็จะแบ่งขนมไหว้พระจันทร์กิน การกระทำเช่นนี้มีความหมายว่า คนในบ้านจะอยู่พร้อมหน้ากัน

รสชาติของขนมไหว้พระจันทร์ในท้องถิ่นต่าง ๆ ของจีนก็แตกต่างกัน ขนมไหว้พระจันทร์ปักกิ่ง ซูโจว กวางตุ้งและแต้จิ๋วเป็นขนมไหว้พระจันทร์ที่มีชื่อเสียงและอร่อยที่สุดในประเทศจีน

เมื่อประชาชนจีนมีระดับชีวิตความเป็นอยู่ที่สูงขึ้น ไส้ขนม ไหว้พระจันทร์ก็มีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน นอกจากมีไส้แบบดั้งเดิม เช่นทำจากน้ำตาลทราย ลูกจ๊อ ถั่วแดง แฮมเป็นต้น ยังมีไส้แบบทำจากไข่เค็ม ผลไม้หรือเนยอีกด้วย

ขนมไหว้พระจันทร์ก็เป็นของขวัญที่ดีสำหรับฝากเพื่อนและญาติพี่น้อง เมื่อถึงเทศกาลไหว้ พระจันทร์ ห้างร้านต่าง ๆ ก็จะมีการวางขนมไหว้พระจันทร์ต่าง ๆ ที่ใส่ไว้ในหีบ ห่อที่สวยงามไว้จำหน่าย เป็นการเตือนผู้คนว่า ถึงเวลาเทศกาลที่อยู่พร้อมหน้ากับเพื่อนและญาติพี่น้องต่าง ๆ แล้ว

นมถั่วเหลือง…ดีจริงๆ

editor_ae — Tue, 10 Nov 2009 06:26:09 +0000

นมถั่วเหลือง…ดีจริงๆ

ในรายการเครื่องดื่มยามเช้ายอดนิยมของคนกรุงยุคนี้ นมถั่วเหลืองเป็นหนึ่งในเครื่องดื่มจากธัญพืชที่ได้ถูกบรรจุไว้ในอันดับต้นๆ ของความนิยม เราจะพบเห็นการค้าขายได้ทั่วไปในยามเช้า และปัจจัยหนุนที่สำคัญต่อการขยายตัวของตลาดนมถั่วเหลืองคือ กระแสความสนใจในเรื่องการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพ และผลงานวิจัยที่ยืนยันถึงการบริโภคผลิตภัณฑ์ถั่วเหลืองสามารถลดความเสี่ยงในการเกิดโรคหัวใจและมะเร็ง ซึ่งดิฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ให้ความสนใจในสุขภาพ ก็มีความชื่นชอบและรับประทานเป็นประจำ

หลายท่านคงทราบถึงประโยชน์อันมหัศจรรย์ของนมถั่วเหลือง และดิฉันก็เห็นว่านมถั่วเหลืองก็เป็นทางเลือกหนึ่งสำหรับคนรักสุขภาพแทนการดื่มนมวัว แต่ก็ยังมีข้อมูลบางอย่าที่ดิฉันเริ่มสนใจว่า…จริงๆ แล้วถั่วเหลือง มีประโยชน์ที่แท้จริงอะไรที่ทำให้หลายคนสนใจที่จะบริโภค…ดิฉันได้ข้อมูลที่น่าสนใจว่า…

ถั่วเหลืองมีชื่อสามัญว่า Soybean และมีชื่อวิทยาศาสตร์ ว่า Glycine max (L.) Merr.อยู่ในวงศ์ Leguminosae และมีชื่อที่เรียกตามท้องถิ่นเช่น ถั่วพระเหลือง ถั่วแระ ถั่วเหลือง (ภาคกลาง) มะถั่วเน่า(ภาคเหนือ) อึ่งตั่วเต่า เฮ็กตั่วเต่า ลักษณะสำคัญของถั่วเหลืองคือ เป็นพืชล้มลุก ราก ถั่วเหลืองมีระบบรากแก้ว (tap root system) ตามรากจะพบปม (nodule) ซึ่งเกิดจากแบคทีเรียพวก Rhizobium japonicum เข้าไปอาศัยอยู่ แบคทีเรียจะได้รับคาร์โบไฮเดรตจากต้นถั่วเหลือง และถั่วเหลืองก็จะได้ไนโตรเจนในรูปไนเตรตที่แบคทีเรียตรึงได้จากอากาศไปใช้ประโยชน์ต่อไป การอยู่อาศัยของแบคทีเรียที่รากเรียกว่าเป็นแบบชีวสัมพันธ์ (symbiosis) หรือพึ่งพาอาศัยกัน
ถั่วเหลืองมีประโยชน์อย่างมากต่อโลก โดยเป็นพืชตระกูลถั่วที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ เมล็ดถั่วเหลืองประกอบด้วย

โปรตีน (30-50 %) และเป็นโปรตีนจากพืชเพียงชนิดเดียวที่มีคุณสมบัติเหมือนโปรตีนจากเนื้อสัตว์ มีกรด aminoacid ที่สำคัญ 9 ชนิด
ไขมัน (13-24 %) มีกรดไขมันที่จำเป็นต่อร่างกาย มีวิตามินอีสูงส่วนประกอบของไขมันได้แก่ ไขมันไม่อิ่มตัว(polyunsaturated fat) ร้อยละ 63 ไขมันอิ่มตัว(saturated fat ) ร้อยละ 15 ไขมันไม่อิ่มตัวชนิดเดี่ยว (monounsaturated) 24 % และยังมีกรด linoleic acid ซึ่งเป็นกรดไขมันที่จำเป็นต่อมนุษย์
คาร์โบไฮเดรท (12-24 %)

ดังนั้นถั่วเหลืองจึงสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย อาทิเช่น ใช้เป็นอาหารของมนุษย์ ทั้งในรูปของการบริโภคโดยตรงหรือแปรรูปเป็นอาหารต่าง ๆ หรือใช้ในอุตสาหกรรมสกัดน้ำมันและอุตสาหกรรมต่อเนื่องอื่น ๆ ส่วนกากถั่วเหลืองยังใช้เป็นแหล่งโปรตีนสำหรับอุตสาหกรรมอาหารสัตว์ นอกจากนี้แล้วการปลูกถั่วเหลืองยังช่วยบำรุงดินอีกด้วย ทั้งนี้เนื่องจากมีไรโซเบียมอาศัยอยู่ในปมที่ราก ทำให้สามารถตรึงไนโตรเจนจากอากาศได้

และในถั่วเหลืองมีสารเคมี ที่เป็นประโยชน์หลายชนิด เช่น Lecithin, Oligosaccharide, Vitamin E, Cholesterol, phytes, Isoflavones เป็นต้น และประโยชน์ที่น่าสนใจของ “ISOFLAVONES” คือการเป็นสารที่มีประโยชน์ในสตรีวัยทอง เพราะออกฤทธิ์คล้ายฮอร์โมนเอสโตรเจน (PHYTORESTROGEN) แต่อ่อนกว่ามากจะช่วยเพิ่มมวลกระดูก(bone Mass) ให้หนาแน่นขึ้นโดยลดการละลายแคลเซียมออกจากกระดูก
นอกจากนี้แล้ว ISOFLAVONES ยังลดอาการ หมดประจำเดือนอย่างอื่นๆ อีก เช่น อาการร้อนวูบวาบ เหงื่อแตก ไขมันสูง ช่องคลอดแห้ง อารมณ์ไม่ปกติ เป็นต้น ในสัตว์ทดลองปรากฏว่า ช่วยลดการเกิดมะเร็งเต้านม, มะเร็งช่องคลอด, มะเร็งลำไส้ใหญ่, มะเร็งต่อมลูกหมาก อย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งต้องการการศึกษาเพิ่มเติมอีกมาก และจากงานงานวิจัยที่ได้ศึกษา และเป็นข้อเท็จจริงที่พิสูจน์แล้วคือ สตรีที่มีการบริโภคถั่วเหลืองเป็นประจำตลอดชีวิตจะเป็นมะเร็ง ที่เต้านมน้อยมากหรือไม่เป็นเลย เช่น สตรีชาวญี่ปุ่นและชาวจีน เป็นต้น

ฤทธิ์ของฮอร์โมนในถั่วเหลืองที่เรียกว่า PHYTOESTROGEN นั้น เป็นฤทธิ์ต่ำมาก ไม่มีผลข้างเคียงอื่น ๆ เหมือนเช่น ยาคุมกำเนิด จากการทดลองพบว่ามีฤทธิ์ต่ำกว่าฮอร์โมน ESTRADIOLในยาคุมกำเนิดถึง 1,000 เท่า
การออกฤทธิ์ของ PHYTOESTROGEN โดยการไปแย่งกัน จับกับ ESTRADIOL ที่จุด BINDING OF ESTROGEN RECEPTOR SITES ดังนั้นจึงเหมาะกับสตรีที่มีฮอร์โมนเอสโตรเจนทั้งมากและน้อยได้ดีทั้งสองแบบ คือมีฤทธิ์เป็น ESTROGEN และ ANTI-ESTROGEN สามารถปรับสภาพฮอร์โมนสตรีให้มีความสมดุลได้
ผลการทดลองในสัตว์ทดลองจากหลาย ๆ สถาบัน พบว่า สาร ISOFLAVONES ป้องกันการเกิดมะเร็งเต้านม, มะเร็งช่องคลอด, มะเร็งลำไส้ใหญ่, มะเร็งที่ต่อมลูกหมาก อย่างมีนัยสำคัญ แต่ยังไม่ทราบกลไกการออกฤทธิ์ที่ชัดเจน
การศึกษาในสัตว์ทดลองพบว่า ISOFLAVONES ยับยั้งการเติบโตของก้อนมะเร็ง (TUMOR) ในสัตว์ทดลองได้
มีการทดลอง 3 แห่ง รายงานผลมาว่า ผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง มีฤทธิ์ป้องกัน การเกิดมะเร็งเต้านมได้ (Development of breast cancer)

นอกจากการรับประทานอาหารอย่างฉลาด เช่น นมถั่วเหลืองแล้ว สิ่งสำคัญก็คือ การออกกำลังกาย ตามแบบที่เราถนัด ไม่ว่าจะเป็นวิ่งเหยาะๆ เล่นโยคะ ว่ายน้ำ หรือแม้แต่การทำงานบ้านเพื่อให้เหงื่อออก โลหิตไหลเวียนสะดวก เพื่อขับของเสียออกจากร่างกาย แค่นี้ก็ช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็นในชีวิตอีกหลายอย่าง และยังได้สุขภาพที่ดีอีกด้วย สร้างเสริมสุขภาพที่ดีทั้งกายและใจ

เว็บไซต์พูดได้ ฝีมือคนไทย

editor_ae — Tue, 10 Nov 2009 06:20:46 +0000

นวัตกรรมใหม่ล่าสุด “โปรแกรมเว็บพูดได้” คนไทยคิด หนึ่งเดียวในประเทศ เว็บไหนติดตั้งโปรแกรม ผู้เข้าชมคลิกทีเดียวมีคำพูดอธิบาย เหมือนมีเลขาฯ ส่วนตัวอ่านให้ฟัง

ผู้คิดค้นชี้จะช่วยผู้สูงอายุและคนต่างชาติให้รับข้อมูลได้ง่ายขึ้นไม่ต้องมานั่งเพ่ง เหมาะสำหรับเว็บหนังสือพิมพ์และเว็บบริการข้อมูลต่างๆ

นายพุฒิพันธ์ พลยานันท์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท พีพีเอ อินโนเวชั่น จำกัด เผยว่า ทางบริษัทได้มีการพัฒนาโปรแกรมต่างๆ เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ออกมามากมาย ซึ่งโปรแกรมที่เป็นที่สนใจ ได้แก่ โปรแกรมตรวจจับป้ายทะเบียนรถไทยอัจฉริยะ และโปรแกรมคอมพิวเตอร์พูดได้ภาษาไทย ซึ่งหลังจากนั้นทางบริษัทก็ได้มีการพัฒนาระบบต่างๆ เพื่อสร้างความสะดวกสบายสำหรับคนใช้คอมพิวเตอร์เพิ่มขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง โดยล่าสุดได้มีการคิดค้นนวัตกรรมตัวใหม่คือ เว็บพูดได้ ซึ่งถือว่าเป็นเจ้าแรกในประเทศไทย

“เว็บไซต์ที่ติดตั้งเทคโนโลยีเว็บพูดได้จะสามารถอ่านข้อความบนเว็บให้ผู้เข้าชมฟังได้ เหมือนมีเลขาฯ ส่วนตัวคอยอ่านให้เราฟัง เป็นบริการระดับพรีเมียมสำหรับผู้ชมเว็บไซต์ ช่วยให้คนสูงอายุรับรู้เรื่องราวในเว็บไซต์ได้ง่ายขึ้น ไม่ต้องมานั่งเพ่งอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ คนตาบอดก็สามารถใช้ได้ ที่สำคัญชาวต่างชาติที่อ่านไม่ออก แต่ฟังภาษาไทยได้ ก็สามารถใช้ได้ด้วย นวัตกรรมนี้จะช่วยเหลือได้มาก เพียงแค่เข้าเว็บไซต์ได้ก็ สามารถรู้รายละเอียดได้”

เจ้าของแนวโปรแกรมนี้กล่าวถึงขึ้นตอนการใช้ว่า วิธีการใช้ง่ายมาก ยกตัวอย่างคือ ถ้าเข้าไปเว็บหนังสือพิมพ์แล้วต้องการทราบข่าว แต่ติดพันงานอื่นอยู่ หรือสายตาไม่วาง ก็เพียงแค่เลือกที่หัวข้อข่าวแล้วคลิกที่ปุ่ม “อ่านให้ฟัง” ด้านล่างข้อความ เท่านี้ก็จะมีเสียงอ่านข่าวให้ฟัง เราก็ยังสามารถทำงานอื่นไปพร้อมๆ กับการฟังข่าวได้

ผู้สื่อข่าวรายงานเพิ่มเติมว่า ทั้งนี้ เว็บไซต์ที่ต้องการทำให้เว็บของตัวเองสามารถพูดได้นั้น สามารถเข้ามาทดลองดาวน์โหลดโปรแกรมได้ที่เว็บไซต์ของ บ.พีพีเอ อินโนเวชั่น จำกัด www.ppainnovation.com โดยเปิดให้ทดลองใช้เทคโนโลยีนี้ฟรีถึงวันที่ 30 ก.ย.นี้ สำหรับเว็บไซต์ที่เหมาะสำหรับติดตั้งโปรแกรมนี้ ได้แก่ หนังสือพิมพ์ ข่าวต่างๆ ข้อมูลท่องเที่ยว บริการข้อมูล เว็บด้านวิชาการ และด้านกฎหมาย อนึ่งเมื่อเจ้าของเว็บไซต์ติดตั้งระบบเว็บพูดได้นี้ ผู้เข้าชมหรือเข้าใช้บริการไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆ ทั้งสิ้น.

ใยอาหาร สำคัญกว่าที่คิด

editor_ae — Tue, 10 Nov 2009 06:15:21 +0000

ตามปกติเราทราบกันถึงความสำคัญของอาหารหลัก 5 หมู่ ไม่ว่าจะเป็นโปรตีน คาร์โบไฮเดรต วิตามิน เกลือแร่ และไขมัน รวมทั้งพอจะทราบว่าต้องรับประทานอาหารให้หลากหลาย และครบทุกหมู่ในแต่ละมื้ออาหาร เพื่อที่ร่างกายจะได้แข็งแรงและมีสุขภาพที่ดี แต่นอกจากสารอาหารหลักดังกล่าว ยังมีสารอาหารประเภทหนึ่งที่มีความสำคัญต่อร่างกายไม่แพ้กัน โดยเฉพาะในด้านเพิ่มประสิทธิภาพในการขับถ่ายและลดน้ำหนัก ซึ่งหลายคนคงคุ้นเคยกับชื่อของ เส้นใยอาหาร หรือ ไฟเบอร์ (Fiber) กันเป็นอย่างดี

เส้นใยอาหาร หรือ ไฟเบอร์ เป็นสารประกอบน้ำตาลเชิงซ้อนที่มีโมเลกุลใหญ่ ซึ่งเป็นส่วนประกอบของพืช ผักและผลไม้ที่รับประทานได้ แต่น้ำย่อยในร่างกายของคนเราไม่สามารถย่อยและนำไปใช้ประโยชน์ได้ ซึ่งเมื่อผ่านลำไส้ใหญ่ บางส่วนจะถูกย่อยโดยจุลินทรีย์ ทำให้กลายเป็นก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ มีเทนไฮโดรเจน น้ำและกรดไขมันสายสั้นๆ ซึ่งจะถูกดูดซึมเข้าร่างกาย ด้วยเหตุนี้เองใยอาหารจึงมีผลต่อการทำงานของลำไส้ และการดูดซึมสารอาหารต่างๆ ในทางเดินอาหาร

โดยทั่วไป เส้นใยอาหารมี 2 ชนิด คือ ชนิดละลายน้ำได้ และ ชนิดละลายน้ำไม่ได้ ซึ่งทั้ง 2 ชนิดมีความจำเป็นต่อร่างกาย สำหรับประโยชน์ต่อระบบทางเดินอาหารและการขับถ่าย คือเส้นใยอาหารจะทำหน้าที่คล้ายไม้กวาด กวาดหรือกำจัดสิ่งต่างๆ ที่ก่อให้เกิดโทษต่อร่างกายให้ออกไปจากทางเดินอาหาร นอกจากนนี้เส้นใยอาหารยังมีคุณสมบัติในการอุ้มน้ำ จากลักษณะที่คล้ายฟองน้ำในกระเพาะอาหารและลำไส้ โดยพบว่ามีการดูดซับน้ำมากกว่าน้ำหนักของตัวเส้นใยถึง 15 เท่า จึงทำให้เกิดการเพิ่มปริมาณน้ำหนักของเนื้ออุจจาระ ทำให้อุจจาระนิ่มลง ส่งผลให้ขับถ่ายได้ง่ายและเร็วขึ้น อีกทั้งยังช่วยให้ระบบการย่อยอาหารทำงานได้เป็นปกติ จึงช่วยป้องกันโรคท้องผูก โรคอ้วน โรคผนังลำไส้โป่งพอง โรคริดสีดวงทวาร และอาจมีผลในการลดความเสี่ยงต่อโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ โรคเบาหวาน โรคหัวใจขาดเลือด โรคความดันโลหิตสูง และความผิดปรกติอื่นๆ ในลำไส้

ในส่วนของเส้นใยอาหารที่มีบทบาทในการลดความอ้วน เพราะเส้นใยอาหารเมื่ออยู่ในกระเพาะจะละลายน้ำ แล้วกลายเป็นเจลที่มีความหนืดและเกาะตัว มีผลให้กระเพาะว่างช้าลงและอิ่มเป็นเวลานาน ทำให้ไม่รู้สึกโหยหรืออยากกินอะไรมากนัก ส่งผลให้อยากกินอาหารน้อยลง

บทบาทของเส้นใยอาหารมีความสำคัญต่อร่างกายมากกว่าที่คิด ดังนั้นหากในแต่ละมื้ออาหาร นอกจากอาหารหลัก 5 หมู่แล้ว การเพิ่มอาหารที่มีกากใยสูง เพื่อให้ร่างกายได้รับสารอาหารประเภทใยอาหารอย่างเพียงพอจึงมีความสำคัญ โดยควรบริโภคอาหารที่มีเส้นใยในปริมาณ 20 ถึง 25 กรัมต่อวัน และเพื่อให้ร่างกายได้รับประโยชน์สูงสุดจากคุณสมบัติของเส้นใยอาหารทั้ง 2 ชนิด ควรกินอาหารที่มีความหลากหลาย โดยแหล่งอาหารที่อุดมด้วยเส้นใยพบได้ในถั่วเมล็ดแห้งต่างๆ เช่น ถั่วแดง ถั่วเขียว ถั่วเหลือง งา รำข้าว ตามมาด้วยมะเขือพวง ผักกระเฉด เห็ดหูหนู แครอท สะเดา ข้าวสาลี บุก และธัญพืชต่างๆ ส่วนผลไม้ที่มีเส้นใยอาหารก็เช่น ละมุด ฝรั่ง มะม่วงดิบ เป็นต้น รวมทั้งพวกผลิตภัณฑ์ที่ทำจากอาหารเหล่านี้ก็เป็นแหล่งไฟเบอร์หรือเส้นใยอาหารที่ดีด้วยเช่นกัน เช่น ขนมปังโฮทวีต ผลิตภัณฑ์จากบุก เป็นต้น

เห็นอย่างนี้ ต้องบอกแล้วว่า ใยอาหาร…สำคัญกว่าที่คิดจริงๆ ! ที่สำคัญกว่าก็คือ สามารถหารับประทานได้ง่ายๆ และหลากหลายชนิด .. ใครที่อยากมีระบบขับถ่ายที่ดี หรืออยากผอม ก็ไม่ควรมองข้ามใยอาหารไปเสีย

กาละแม

editor_ae — Mon, 09 Nov 2009 11:11:13 +0000

กาละแม   ขนมไทยอีกชนิดหนึ่งที่ในสมัยก่อน ยายจำได้ ว่า นานทีปีหนถึงจะได้ลิ้มลองสักครั้ง เพราะจะกวนเฉพาะ ช่วงงานบุญใหญ่ หรือสารทไทยเท่านั้น   สาเหตุก็คงจะมา จากขนมแบบนี้จะต้องใช้คนหลายคนทำ ช่วยกันคนละไม้ คนละมือ ถึงจะกวนขนมที่เหนียวหนึบนี้ให้อร่อยได้   นึก แล้วก็น้ำลายไหล อยากกินขึ้นมาตะหงิด ๆ เสียแล้ว น่าเสีย ดายที่กาละแมรสชาติดี ๆ เดี๋ยวนี้หายากเหลือเกิน
ส่วนผสม
กาบมะพร้าวเผา   1/2 ผล
แป้งข้าวเหนียว 1 ถ้วยตวง
แป้งถั่ว 1 ช้อนโต๊ะ
หัวกะทิ 1/2ถ้วยตวง
น้ำตาลทราย 1/4ถ้วยตวง
วิธีการทำ
ตำถ่านมะพร้าวให้แหลกบาง ๆ เติมน้ำลงไปแล้วกรองด้วย ผ้าขาวบางให้ได้น้ำถ่านสีดำ 2   ถ้วยตวง
ผสมแป้งทั้งสองอย่างเข้าด้วยกันในกระทะทอง เติมน้ำถ่าน ลงไปทีละน้อย   แล้วนวดไปเรื่อย ๆ จนแป้งเนียน   เติมต่อ จนหมดผสมหัวกะทิและน้ำตาลทราย
ตั้งไฟกวนไปจนเหนียว   จับกันเป็นก้อนและล่อนจาก กระทะ   เมื่อล่อนออกมาแล้วกวนต่ออีก   2-3 นาที เพื่อให้ แห้งมาก ๆ ยกกระทะลง
เทขนมลงถาดที่ทาน้ำมันมะพร้าว   (เคี่ยวใหม่ ๆ หรือน้ำมัน พืชที่ใช้ทำอาหาร)   เกลี่ยให้เรียบเสมอกัน   พักไว้จนเย็น สนิท   จึงตัดเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมพอดีคำแต่งหน้าด้วยถั่วเขียวคั่ว
กลเม็ดเคล็ดลับ
กาละแมใช้ได้ทั้งน้ำตาลทรายขาวและน้ำตาลปึก   ถ้าใช้น้ำตาล ปึก จะให้กลิ่นหอมกว่า กาละแมเม็ด   ใช้ข้าวสารเหนียวกวนแทน แป้ง โดยต้มข้าวเหนียวกับน้ำ 3 ถ้วยจนข้าวเหนียวสุกดีแล้ว จึงใส่ เครื่อง ปรุงอื่นลงไปกวนด้วยจนแห้ง
ถ้าจะห่อด้วยใบตองรัด   ให้เจียนตองรีดแผ่นกว้างประมาณ   4 เซนติเมตร   ให้หัวท้ายเรียว   ตัดกาละแมเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ สัก 1 คูณ 1 คูณ 1 เซนติเมตร   แล้วห่อเป็นคำ ๆ กลัดด้วยไม้กลัดแหลม ตามขนาด
กาละแมเนื้อควรเนียนสีดำหรือสีน้ำตาลเข้ม   อยู่ตัวเป็นก้อน หรือแท่งตามรอยตัด เนื้อควรนุ่มเหนียวแต่ไม่ควรเหนียวเหนอะ รสหวานมัน   หอมกลิ่นน้ำตาลไหม้เล็กน้อย

วิธีการถ่ายโอนข้อมูล

editor_ae — Mon, 09 Nov 2009 11:07:47 +0000

วิธีการถ่ายโอนข้อมูลเป็นการส่งสัญญาณออกจากเครื่องและรับสัญญาณเข้าไปในเครื่อง การถ่ายโอนข้อมูลสามารถจำแนกได้ 2 แบบ คือ

1. การถ่ายโอนข้อมูลแบบขนาน

การถ่ายโอนข้อมูลแบบขนาน ทำได้โดยการส่งข้อมูลออกทีละ 1 ไบต์ หรือ 8 บิตจากอุปกรณ์ส่งไปยังอุปกรณ์รับ อุปกรณ์ตัวกลางระหว่างสองเครื่องจึงต้องมีช่องทางให้ข้อมูลเดินทางอย่างน้อย 8 ช่องทาง เพื่อให้กระแสไฟฟ้าผ่านโดยมากจะเป็นสายสัญญาณแบบขนาน ระยะทางของสายสัญญาณแบบขนานระหว่างสองเครื่องไม่ควรยาวเกิน 100 ฟุต เพราะอาจทำให้เกิดปัญหาสัญญาณสูญหายไปกับความต้านทานของสาย นอกจากนี้อาจมีปัญหาที่เกิดจากระดับไฟฟ้าสายดินที่จุดรับผิดไปจากจุดส่ง ทำให้เกิดการผิดพลาดในการรับสัญญาณทางฝ่ายรับ
นอกจากแกนหลักแล้วอาจจะมีทางเดินของสัญญาณควบคุมอื่น ๆ อีก เช่น บิตพาริตี ที่ใช้ในการตรวจสอบความผิดพลาดของการรับสัญญาณที่ปลายทางหรือสายที่ควบคุมการโต้ตอบ (hand-shake)

2. การถ่ายโอนข้อมูลแบบอนุกรม

ในการถ่ายโอนข้อมูลแบบอนุกรม ข้อมูลจะถูกส่งออกมาทีละบิต ระหว่างจุดส่งและจุดรับ การส่งข้อมูลแบบนี้จะช้ากว่าแบบขนาน การถ่ายโอนข้อมูลแบบอนุกรมต้องการตัวกลางสำหรับการสื่อสารเพียงช่องเดียวหรือสายเพียงคู่เดียว ค่าใช้จ่ายจะถูกกว่าแบบขนานสำหรับการส่งระยะทางไกลๆ โดยเฉพาะเมื่อเรามีระบบการสื่อสารทางโทรศัพท์ไว้ใช้งานอยู่แล้ว ย่อมจะเป็นการประหยัดกว่าที่จะทำการติดต่อสื่อสารทีละ 8 ช่อง เพื่อการถ่ายโอนข้อมูลแบบขนาน

การถ่ายโอนข้อมูลแบบอนุกรมจะเริ่มโดยข้อมูลจากจุดส่งจะถูกเปลี่ยนให้เป็นสัญญาณอนุกรมเสียก่อน แล้วคอยทยอยส่งออกทีละบิตไปยังจุดรับ และที่จุดรับจะต้องมีกลไกในการเปลี่ยนข้อมูลที่ส่งมาทีละบิต ให้เป็นสัญญาณแบบขนานซึ่งลงตัวพอดี เช่น บิตที่ 1 ลงที่บัสข้อมูลที่ส่งมาทีละบิต ให้เป็นสัญญาณแบบขนานซึ่งลงตัวพอดี เช่น บิตที่ 1 ลงที่บัสข้อมูลเส้นที่ 1 ดังแสดงในรูป

การติดต่อแบบอนุกรมอาจจะแบ่งตามรูปแบบการรับ-ส่ง ได้ 3 แบบ คือ

1. สื่อสารทางเดียว (simplex) ข้อมูลส่งได้ทางเดียวเท่านั้น บางครั้งก็เรียกว่าการส่งทิศทางเดียว (unidirectional data bus)

2. สื่อสารสองทางครึ่งอัตรา (half duplex) ข้อมูลสามารถส่งได้ทั้งสองสถานี แต่จะต้องผลัดกันส่งและผลัดกันรับ จะส่งและรับพร้อมกันไม่ได้

3. สื่อสารสองทางเต็มอัตรา (full duplex) ทั้งสองสถานีสามารถรับและส่งได้ในเวลาเดียวกัน

ความเร็วของการถ่ายโอนข้อมูลแบบอนุกรม หน่วยวัดเป็นบิตต่อวินาที (bps) หน่วยที่บรรยายถึงการเปลี่ยนแปลงของสัญญาณใน 1 วินาที เรียกว่าอัตราบอด (baud rate) ซึ่งเมื่อนำมาคูณกับจำนวนบิตใน 1 บอด จะได้อัตราบิต (bit rate) ซึ่งแสดงถึงการเปลี่ยนแปลงของสัญญาณ 1 ครั้ง ถ้าเขียนในรูปของสมการคณิตศาสตร์ก็จะได้

อัตราบิต (bit rate) = อัตราบอด (baud rate) x (จำนวนบิตใน 1 บอด)

การต่อเชื่อมเครือข่ายคอมพิวเตอร์

editor_ae — Mon, 09 Nov 2009 11:03:38 +0000

หากผู้ใช้มีความคิดที่จะนำเอาเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมาต่อเป็นระบบ โดยใช้ขีดความสามารถเดิมที่มีอยู่ สามารถทำได้ด้วยวิธีการง่าย ๆ ดังนี้

1) การต่อเชื่อมผ่านช่องทาง COM1 COM2 และ LPT

เป็นวิธีที่นำคอมพิวเตอร์ที่มีอยู่ต่อผ่านช่องทาง COM1 หรือ COM2 เพื่อการเคลื่อนย้ายข้อมูลระหว่างนั้น ในกรณีนี้ใช้โปรแกรมอรรกประโยชน์ (utility program) บางตัวก็สามารถสำเนาแฟ้มข้อมูลระหว่างกัน หรือส่งออกไปยังเครื่องพิมพ์ร่วมกันได้ รูปแบบการต่อระบบโดยอาศัย COM1 COM2 และ LPT แสดงดังรูป

การต่อในลักษณะนี้ใช้ช่องทาง RS232 และมีการส่งข้อมูลแบบอนุกรม ปัจจุบันสามารถทำการรับส่งข้อมูลถึงกันได้เร็วถึง 38.4 กิโลบิตต่อวินาที การจัดการระบบง่าย ๆ นี้ไม่จำเป็นต้องลงทุนอะไรมาก แต่ประโยชน์ที่ได้จะอยู่ในวงจำกัด โดยเฉพาะในเรื่องการโอนย้ายแฟ้มข้อมูลระหว่างกัน

2) การต่อเชื่อมเข้ากับบัฟเฟอร์เครื่องพิมพ์

การแบ่งกันใช้เครื่องพิมพ์เป็นวิธีการใช้ทรัพยากรเครื่องพิมพ์ให้เกิดประโยชน์มากยิ่งขึ้น การใช้เครื่องพิมพ์ที่มีราคาแพง มีคุณภาพดี เช่น เครื่องพิมพ์ความเร็วสูง เครื่องพิมพ์เลเซอร์ เครื่องพิมพ์ที่พิมพ์สีได้ เป็นต้น การใช้เครื่องพิมพ์ร่วมกันวิธีหนึ่งก็คือ การต่อเข้ากับบัฟเฟอร์ของเครื่องพิมพ์ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ใช้เก็บข้อมูลที่ส่งมาจากเครื่องคอมพิวเตอร์หลายเครื่อง แล้วจัดการส่งงานทยอยพิมพ์เรียงกันไป เครื่องพิมพ์ที่ต่อกับบัฟเฟอร์จะต่อผ่านช่องทางขนานเหมือนการต่อทั่วไป อย่างไรก็ดี บัฟเฟอร์ของเครื่องพิมพ์บางรุ่นสามารถต่อกับเครื่องพิมพ์ได้หลายเครื่อง

ตัวอย่างการต่อเชื่อมเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อใช้เครื่องพิมพ์ร่วมกัน

3) การเชื่อมต่อโดยใช้ระบบสลับสายข้อมูล

เป็นวิธีการต่อขยายระบบโดยใช้ระบบง่าย ๆ ที่ใช้มือช่วย ระบบสลับสายข้อมูลทำหน้าที่เหมือนชุมสายโทรศัพท์ระบบเก่า ที่ต้องมีพนักงานรับโทรศัพท์คอยสลับสายให้ใช้งานตามความต้องการ เช่น ใช้สายยูทีพี โดยให้หัวต่อเป็นแบบ RJ45 การสลับสายจะเชื่อมตัวระหว่างหัวต่อ RJ45 ที่มารวมกันไว้อยู่บนแผงร่วมกัน ส่วนของแผงนี้จะเป็นเสมือนส่วนที่รวมสาย

เพื่อการเชื่อมโยงจากต้นทางไปยังปลายทางตามข้อกำหนดที่ต้องการ
ตัวอย่างการต่อเชื่อมเครือข่ายโดยใช้ระบบสลับสายข้อมูล

ปัจจุบันมีแผงสลับสายข้อมูลให้ผู้ใช้เลือกใช้ทั้งอีเธอร์เน็ตแบบเท็นเบสที หรือแบบอนุกรมผ่านช่องทาง RS232 การใช้ระบบสลับสายข้อมูลเป็นการเชื่อมเครือข่ายคอมพิวเตอร์แบบง่าย ๆ แต่สามารถปรับเปลี่ยนระบบได้อย่างรวดเร็วและสะดวกต่อการใช้งาน

4) การเชื่อมต่อผ่านระบบผู้ใช้หลายคนหลายช่องทาง

ระบบผู้ใช้หลายคนขนาดเล็กที่อยู่บนไมโครคอมพิวเตอร์มีหลายระบบ เช่น ระบบยูนิกซ์ ระบบเอสซีโอ ระบบดังกล่าวสามารถต่อเชื่อมขยายเข้ากับสถานีย่อยได้มาก เป็นระบบที่ใช้งานร่วมกันได้ในราคาประหยัด มีซอฟต์แวร์สนับสนุนอยู่มากเช่น ระบบจัดการฐานข้อมูลที่มีระบบรักษาความปลอดภัย
ข้อเด่นของระบบผู้ใช้หลายคนในเครื่องคอมพิวเตอร์พีซีที่เห็นได้ชัด ได้แก่ ระบบปฎิบัติการยูนิกซ์ ซึ่งเป็นระบบที่ให้ผู้ใช้งานพร้อมกันได้หลายคน หลายงาน มีการพัฒนาซอฟต์แวร์ประยุกต์และซอฟต์แวร์ระบบสื่อสารไว้มาก มีระบบรักษาความปลอดภัยที่ดี มีการต่อช่องทางเข้าออกไปได้หลายแบบ เช่น แบบเป็นสถานีปลายทาง RS232 ผ่านทางเส้นใยนำแสง อีกทั้งมีระบบเครือข่ายท้องถิ่นที่เชื่อมต่อตามมาตรฐานสากล ทำให้การทำงานของระบบประสบผลสำเร็จ

น้ำแอ๊ปเปิ้ลเสริมความจำ

editor_ae — Mon, 09 Nov 2009 10:51:46 +0000

บรรดาผู้ที่ติดตามข่าวคราวทางสุขภาพคงเคยได้ยินประโยคที่ว่า An apple a day keeps the doctor away ซึ่งเปรียบสรรพคุณของแอปเปิลว่า การรับประทานแอปเปิลเพียงวันละผลสามารถทำให้ห่างไกลจากหมอหรือไม่ต้องไปหาหมอ ทั้งนี้เนื่องมาจากมีงานวิจัยหลายชิ้นกล่าวถึงประโยชน์มากมายของแอปเปิล ทั้งบำรุงหัวใจ ลดโคเลสเตอรอล ลดความดัน ควบคุมปริมาณน้ำตาลในเลือด ลดความอยากอาหารและต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งอาจช่วยลดการถูกโรคร้ายทั้งหลายคุกคาม และล่าสุดพบว่าการดื่มน้ำแอปเปิลยังอาจช่วยเสริมความจำและป้องกันภาวะสมองเสื่อม หรือโรคอัลไซเมอร์ในผู้สูงอายุได้

จากการศึกษาวิจัยในสัตว์ทดลองของ University of Massachusettse Lowell (UML) เผยว่าการดื่มน้ำแอปเปิลอาจช่วยเพิ่มการสร้างของสารสื่อประสาทในสมองที่มีชื่อว่า อะซีทิลโคลีน (Acetylcholine) ซึ่งเป็นตัวกำหนดความสามารถในการเรียนรู้และความทรงจำ จึงช่วยชะลอภาวะสมองเสื่อมได้ ปกติแล้วสารสื่อประสาททั้งหลาย รวมทั้งสารอะซีทิลโคลีน เป็นสารเคมีที่ถูกสร้างและหลั่งมาจากเซลล์ประสาทเพื่อส่งต่อไปยังเซลล์ประสาทข้างเคียง เหมือนเป็นการส่งสัญญาณระหว่างเซลล์ประสาทด้วยกัน ในการควบคุมการทำงานของทุกส่วนในร่างกาย ตั้งแต่การนั่ง นอน ยืน เดิน รับประทาน รู้สึกและสัมผัส รวมถึงการนึกคิด

              ก่อนหน้านี้มีงานวิจัยเผยว่า โรคอัลไซเมอร์เป็นโรคที่เกิดจากการเสื่อมของเซลล์สมองจนก่อให้เกิดความบกพร่องทางความทรงจำ การตัดสินใจหรือการใช้เหตุผล โดยมักมีอาการหลงลืม สับสนหรืออารมณ์แปรปรวน ซึ่งส่วนใหญ่มักเกิดกับผู้สูงอายุนั้น จะมีปริมาณของสารอะซีทิลโคลีนในสมองน้อยกว่าปกติมาก อย่างไรก็ตามหากมีการเพิ่มปริมาณของสารอะซีทิลโคลีน ก็สามารถช่วยเพิ่มความทรงจำ ลดการหลงลืมและสามารถชะลอภาวะเสื่อมของสมองในผู้ที่เป็นอัลไซเมอร์ได้ นอกจากนี้ยังมีงานวิจัยอีกหลายชิ้นที่เผยว่า ผักผลไม้ที่อุดมไปด้วยสารต้านอนุมูลอิสระ อย่างพวกบลูเบอร์รี แอปเปิลนั้น ก็มีส่วนช่วยชะลอภาวะความจำเสื่อมในผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์ และยังให้ผลดีกว่าพวกอาหารเสริมหรือวิตามินที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระทั้งหลาย

             โดยงานวิจัยนี้ได้ศึกษาในหนูทดลองปกติวัยผู้ใหญ่ วัยชรา และหนูทดลองสายพันธุ์พิเศษที่มีการตัดต่อพันธุกรรมจนสามารถเกิดอาการของโรคอัลไซเมอร์แบบเดียวกับที่เกิดในคน โดยแบ่งให้รับประทานอาหารปกติ อาหารที่ขาดสารอาหารจำเป็น หรืออาหารที่ขาดสารอาหารที่จำเป็นแต่รวมกับการดื่มน้ำแอปเปิลเข้มข้นแทนน้ำ เป็นเวลา 1 เดือน พบว่าหนูปกติ วัยชรา และหนูที่เป็นอัลไซเมอร์ ซึ่งรับประทานอาหารที่ขาดสารอาหารที่จำเป็นจะมีปริมาณของสารอะซีทิลโคลีนในเนื้อสมองลดลง แต่ปริมาณของสารนี้กลับเพิ่มสูงขึ้นในหนูที่ดื่มน้ำแอปเปิลเข้มข้นร่วมด้วย อีกทั้งเมื่อนำหนูเหล่านี้ไปทดสอบเกี่ยวกับการเรียนรู้และความจำ พบว่าหนูที่ดื่มน้ำแอปเปิลเข้มข้นจะมีพฤติกรรมการเรียนรู้และความจำที่ดีกว่าหนูที่ไม่ดื่มน้ำแอปเปิล

             จึงเป็นไปได้ว่าการดื่มน้ำแอปเปิลเข้มข้นอาจช่วยเสริมความจำ โดยมีผลการเพิ่มปริมาณของสารสื่อประสาทอะซีทิลโคลีน ที่ช่วยกระตุ้นความทรงจำ เพิ่มสมาธิและประสิทธิภาพการเรียนรู้ อีกทั้งช่วยชะลอความเสื่อมของสมองอันเนื่องมาจากอายุที่มากขึ้นและลดความเสี่ยงในการเกิดโรคอัลไซเมอร์ ซึ่งน้ำแอปเปิลเข้มข้นที่ให้หนูกินในแต่ละวัน สามารถเทียบได้กับการดื่มน้ำแอปเปิลเข้มข้นแก้วละ 8 ออนซ์ วันละ 2 แก้ว หรือเท่ากับการรับประทานแอปเปิลวันละ 2-3 ลูก